ಕೊಳಕಮಂಡಲ

 ಕೊಳಕಮಂಡಲ

ಹೊನ್ನಾವರದ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ತರಕಿನ ರಾಶಿಯ ಹತ್ತಿರ ತರಕನ್ನು ಹರಿದು ಕೂಡಿಸಿದಂತಹ ಮೈಯ ಹಾವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂತು.ಪಿಳಿಪಿಳಿಗುಟ್ಟುವ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು. ತರಕಿನ ಬಣ್ಣದ ಅದರ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಆಕಾರದ ಹಲವು ಬೊಟ್ಟು ಗಳು. ಈ ಬೊಟ್ಟು ಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ತಿಳಿದವರು
ಇದನ್ನು ಕನ್ನಡಿ ಹಾವು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೆರೆಮನೆಯ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಕೋಲಿನಿಂದ ಅದರ ಬಳಿಯ ತರಕನ್ನು ತುಸು ಸರಿಸಿದರು.
ಹಾವು ಸುರುಸುರುಗುಟ್ಟಿತು.ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಇದನ್ನು ಸುರಗಂದಲಗ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.ಎಂದರು ಪ್ರಣವನ ಅಜ್ಜಿ.
ಪ್ರಶಾಂತನ ಅಪ್ಪ ಬಂದರು. ಇದು ಕೊಳಕ ಮಂಡಲ.ಇದು ಕಚ್ಚಿದರೆ ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ. ಕೊಳೆಯುತ್ತದೆ.ಎಂದರು ಅವರು.
ಡಾ.ಗಣಪತಿ ಭಟ್ಟರು ಬಂದರು. ಓ ಇದಾ.ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಇದನ್ನು ಕುದ್ರಾಳಿ ಎನ್ನುವುದು. ಇದು ರಸಲ್ ವಾಯ್ಪರ.ಎಂದರು.ಇದು ವಿಷಕಾರಿ.ಎಂದರು.ಆಲ್ಲಿ ನಿಂತ ವರೊಬ್ಬರು ಇದಕ್ಕೆ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಕಾಣುವದಿಲ್ಲ.ರಾತ್ರಿ ಕಣ್ಣು ಕಾಣುತ್ತದೆ.ಇದು ನಿಶಾ ಚರ.ಎಂದರು.ಇನ್ನೊಬ್ಬರು.
ನಾಗರಾಜ ಶೇಟ ಕರ್ಕಿ ಇವರಿಗೆ ದೂರ ವಾಣಿ ಹೋಯಿತು. ನಾಗರಾಜ್ ಬಂದರು. ಬಂದರು.ಅಪ್ಟೇ ಅಲ್ಲ .ಕೂಡಲೇ ಬಂದರು. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹಾವನ್ನು. ಹಿಡಿದು ಚೀಲದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ದರು. ದುಡ್ಡು ?ಕೇಳಿದೆವು. ದುಡ್ಡು ಬೇಡ ಎಂದರು. ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಖರ್ಚು ಕೇಳಿದೆವು. ಅದೂ ಬೇಡ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಐದು ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಾವುಗಳ ನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸರ್ಪಗಳಿಗೆ ಜೇವದಾನ ಮಾಡಿದ ಬಹುಜನರ ಭಯ ನಿವಾರಿಸಿದ ನಾಗರಾಜ್ ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ. ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.ಇವರ ಈ ಸಮಾಜ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಇವರಿಗೆ ಹಲವು ಸನ್ಮಾನ ಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಇವರ ಸೇವೆ. ಎಂಥದ್ದು?ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಡುವ ಸೇವೆ.
ಅಕ್ಕೋರೆ ನಿಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ.ರತ್ನಾಕರ ಇನ್ನಿಲ್ಲ.ಆತ ಹಾವು ಹಿಡಿಯುವಾಗ ಹಾವು ಕಚ್ಚಿ ತೀರಿ ಕೊಂಡ.ಎಂಬ ನೋವಿನ ಸಂಗತಿ ಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು
ನಾಗರಾಜ್.
ನೋಡಪ್ಪಾ.
ನೀನು ಹೇಳಿದ ಈ ಸುದ್ದಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ವಹಿಸಬೇಕೆಂಬ ಮಾತನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ತಿಳಿ.ಎಂದೆ.
ಆತ ಚೀಲವನ್ನು ತನ್ನ ಗಾಡಿಗೇರಿಸಿ ಬೆಟ್ಟ ದತ್ತ ಹೊರಟರು.

ಬಾಳಂತಿ ಊಟ

           ¤£Éß PÀȵÁÚµÀÖ«Ä.  EAzÀÄ zÉêÀAiÀiÁ¤ £À£ÀߣÀÄß HlPÉÌ PÀgÉ¢zÀݼÀÄ. K£ÀÄ FºÉÆvÀÄÛ  «±ÉõÀ JAzÉ. ¤£Éß  zÉêÀQ  PÀȵÀÚ£À£ÀÄß  ºÀqÉzÀ¼À®èªÉÃ? F ¨Á¼ÀAwUÉ F ºÉÆvÀÄÛ  PɸÀÄ«£É¯ÉAiÀÄ gÁAzÁ¬Ä  ªÀÄvÀÄÛºÁ®ÎAf ClÄÖ  §r¸ÀÄvÉÛêÉ. ¤ÃªÀÇ §¤ß.  ¨Á¼ÀAw  HlzÀ gÀÄa £ÉÆÃqÀÄ «gÀAvÉ JAzÀ¼ÀÄ.  ºÉÆgÀmÉ. zÉêÀAiÀiÁ¤AiÀÄ ªÀÄ£É ªÀÄÄnÖzÉ. zÉêÀAiÀiÁ¤ zÉêÀgÀ PÉÆÃuÉAiÀÄ°è gÁAzÁ¬Ä  ªÀÄvÀÄÛ ºÁ®ÎAf £ÉʪÉÃzÀå«lÄÖ §AzÀÄ £À£ÀUÉ   J¯É¬ÄlÄÖ C£À߸ÁgÀÄ ¸ÀAªÉÛ PÁ¬ÄAiÀÄ ºÀ¹ ,C¥Éà «ÄrAiÀÄ G¦à£À PÁ¬Ä. §r¹zÀ¼ÀÄ. EzÀÄ EA¢£À «±ÉõÀ J£ÀÄßvÀÛ PɸÀÄ«£É¯ÉAiÀÄ gÁAzÁ¬Ä  ªÀÄvÀÄÛºÁ®ÎAf §r¹zÀ¼ÀÄ.

      HlPÉÌ ªÉÆzÀ®Ä gÁAzÁ¬Ä  ªÀÄvÀÄÛ ºÁ®ÎAf UÀ¼À £ÀÄß ¨ÉgÀ¼À°è JwÛ wAzÀÄ gÀÄa £ÉÆÃrzÉ. ZÀ¥ÉàZÀ¥Éà G¥ÀÅöàªÀÄgÉwgÀ?JAzÉ E®è JqÉAiÀÄ°èG¦àzÉ ¨ÉÃPÁzÀgÉ ºÁQPÉƽî.  JAzÁUÀ  zÉêÀgÀÄ G¥ÀÅöàw£ÀÄߪÀ¢®èªÁzÀgÉ £À£ÀUÀÆ ¨ÉÃqÀ ªÉAzÉ  ZÀ¥ÉàAiÀÄ£Éßà GAqÉ. gÀÄa PÀrªÉÄAiÀiÁVgÀ°®è. GtÄÚªÁUÀ ºÀ½îUÀ¼À°è ºÀÄ° £ÁUÀ  ªÀÄÄAvÁzÀ zÉêÀgÀÄUÀ½UÉ ZÀ¥Éà gÉÆnÖ £ÉʪÉÃzÀå ªÀiÁqÀÄwÛzÀÄÝzÀÄ £É£À¥Á¬ÄvÀÄ.   E£ÀÄß J¯Éè °è ZÀ¥Éà  CqÀÄUÉAiÀÄ §¼ÀPÉ ¬ÄzÉAiÉÆà UÉÆwÛ®è.  ªÉÊzÀågÀÆ DUÁUÀ  G¦à®èzÀ Hl ªÀiÁr J£ÀÄßvÁÛgÉAiÀÄ®èªÉÃ? EAvÀºÀ DgÉÆÃUÀå «eÁÕ£À £ÀªÀÄä d£ÀUÀ¼À £ÀqÀÄªÉ F jÃw ¥ÁæAiÉÆÃVPÀªÁV ºÀ®ªÀÅ DZÀgÀuÉUÀ¼À ªÀÄÆ®PÀ eÁjAiÀÄ°èvÀÛ®èªÉÃ? £ÁªÀÇ F zÉêÀgÀÄUÀ¼À ºÁUÉ DUÁUÀ ZÀ¥Éà Hl ªÀiÁqÀĪÀzÀÄ AiÉÆÃUÀå ªÀ®èªÉÃ? J¯ÉAiÀÄ  ªÉÄÃ¯É ªÉÆlÖ ªÉÆzÀ®Ä G¥ÀÅöà §r¸À ¨ÉÃPÉA§ PÀlּɬÄzÉ. HlzÀ J¯ÉAiÀÄ vÀÄ¢AiÀÄ°è G¥ÀÅöà §r¸ÀĪÀ ¥ÀzÀÞwAiÀÄÆ ¥ÀxÀåªÀ®è JAzÀÄ PÉÆAqÉ. 

           CµÀÖ«ÄAiÀÄ ¢£À EvÀgÀ vÀgÀPÁjUÀ¼À eÉÆvÉ PɸÀĪÀÅ  ªÀiÁgÁlPÉÌ §gÀÄvÀÛzÉ. F ¢£À PÉÆAPÀt ¨sÁ¶PÀgÀÄ  PɸÀÄ«£À gÁAzÁ¬Ä ClÄÖ GtÄÚvÁÛgÉ. EvÀgÀgÀÄ  PɸÀĪÀ£ÀÄß  zÉêÀgÉAzÀÄ ºÁUÀÆ zÉêÁ£ÁA¦æAiÀÄ vÀgÀPÁjAiÉÄAzÀÄ  ¨sÁ«¸ÀÄvÁÛgÉ. ¥ÀÇeÉAiÀÄ°è §¼À¸ÀÄvÁÛgÉ.  PÀȵÀÚ  ºÀÄn ÖgÀĪÀzÀÄ PɸÀÄ«£ÉÆýAiÀÄ°è KAzÀÄPÉƼÀÄîvÀÛ D¸ÀA§¢üvÀ ºÀ®ªÀÅ DZÀgÀuÉUÀ¼À£ÀÄß £ÀqɸÀÄvÁÛgÉ.  ºÀªÁ¬ÄUÀ¼ÀÄ  ªÀÄ£ÀĵÀågÀ ºÀÄnÖUÀÆ ªÉÆzÀ®Ä ¨É¼ÉzÀ ¨É¼ÉJAzÀÄ PɸÀĪÀ£ÀÄß UËgÀ«¸ÀÄvÁÛgÉ.  F §UÉΠ eÁjAiÀÄ°ègÀĪÀ ¥ÀÅgÁt PÀvÉUÀ¼À£ÀÄß £ÀA§ÄvÁÛgÉ. 

          EA¢£À HlzÀ°è £À£Àß UÀªÀÄ£À ¸É¼ÉzÀ E£ÉÆßAzÀÄ CqÀÄUÉ ºÁ®ÎAf. EzÀÄ ¹» ¸ÉÃj¹gÀzÀ ¥ÁAiÀĸÀ. F ¢£À PÉÆAPÀtÂUÀgÀ ªÀÄ£É ªÀÄ£ÉAiÀÄ°è ºÁ®ÎAfAiÀÄ£ÀÄß CqÀ¯Éà ¨ÉÃPÉA§ «¢ü¬ÄzÉ.   ¨ÉtÛQÌ [¨É¼ÀîV£À CQÌ]- AiÀÄ C£Àß ªÀiÁr CzÀPÉÌ vÉAV£À PÁ¬ÄAiÀÄ ºÁ®Ä[gÀ¸À] ¸ÉÃj¸ÀÄvÁÛgÉ.  EzÉà PÀȵÀÚ£À£ÀÄß  ºÀqÉzÀ zÉêÀQUÁV CqÀĪÀ ºÁ®ÎAf.  £ÉʪÉÃzÀå ªÀiÁvÀæ zÉêÀjUÉ EzÀ£ÀÄß GtÄÚªÀ ¨sÁUÀåªÀiÁvÀæ ªÀÄ£ÉAiÀÄ J®è UÀAqÀÄ ºÉtÄÚ ¸ÀzÀ¸ÀåjUÉ. EzÀ£ÀÄß CAPÉÆïÉAiÀÄ d£À ©½¥ÁAiÀĸÀ-©¼ÁàAiÀÄì- J£ÀÄßvÁÛgÉ. ºÉƸÀ CQÌ  GtÄÚªÀ¢£À  UÀzÉÝUÉ ¨ÉZÀÄÑ ¤°è¸ÀĪÀ ¢£À F ¥ÁAiÀĸÀ CqÀĪÀzÀÄ PÀqÁØAiÀÄ.  ºÉƸÀ CQÌAiÀÄ  ©½¥ÁAiÀĸÀPÉÌ gÀÄa ºÉZÀÄÑ.

    ºÁ®ÎAfAiÀÄ ºÉ¸ÀgÀÄ PÀgÁªÀ½AiÀÄ  PÀÄZÀÑV CQÌAiÀÄ UÀAfAiÀÄ £É£À¥ÀÅ vÀgÀÄvÀÛzÉ.   ©¹ ©¹ F UÀAfUÉ PÁ¬ÄAiÀÄ zÀ¥Àà ºÁ®Ä  PÀÆr¹ GtÄÚªÀ ¨sÁUÀåPÁÌV  PÀgÁªÀ½AiÀÄ PÀȶPÀgÀ ªÀÄ£ÉUÉ §gÀ¨ÉÃPÀÄ. DgÉÆÃUÀå ªÀzsÀð£ÉUÁV  C±ÀPÀÛgÀÄ .ªÀAiÀĸÁìzÀªÀgÀÄ F Hl ªÀiÁr vÀªÀÄä DgÉÆÃUÀå ¸ÀÄzsÁj¹PÉƼÀÄîvÁÛgÉ.   DzÀgÉ EAvÀºÀ  £ÀÆgÁgÀÄ CqÀÄUÉUÀ¼ÀÄ ªÀÄgÉUÉ ¸ÀA¢ªÉ’, ªÀÄgÉvÀÄ ºÉÆÃzÀ CqÀÄUÉUÀ¼À UÀÄA¦UÉ ¸ÉÃgÀÄwÛªÉ. F ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è  MAzÀÄ ¸ÀªÀiÁzsÁ£ÀzÀ  ¸ÀAUÀwAiÉÄAzÀgÉ ¸ÁA¥ÀæzÁ¬ÄPÀ DZÀ gÀuÉUÀ¼ÀÄ F PÉ®ªÀÅ CqÀÄUÉUÀ¼À£ÀÄß  £É£À¦UÉ vÀgÀÄvÀÛªÉ.

ಯುಪಿಟೂರಿಯಾ

11  “AiÀÄĦmÉÆÃjAiÀiÁ”

PÀȶPÀgÀÄ M°¬Ä¹PÉÆAqÀ “AiÀÄĦmÉÆÃjAiÀiÁ”:- w½¤Ã° «ÄòævÀ ©½AiÀÄ §tÚzÀ UÉÆAZÀ®Ä ºÀÆUÀ¼À, ºÀZÀÑ ºÀ¸ÀÄgÁzÀ PÀgÀUÀ¸ÀzÀAa£À J¯ÉUÀ¼À «²µÀÖ ªÁ¸À£ÉAiÀÄ AiÀÄĦmÉÆÃjAiÀiÁ «zÉñÀ¢AzÀ CªÀÄzÁVgÀĪÀ zsÁ£ÀåzÀ eÉÆvÉ £ÀªÀÄä zÉñÀPÉÌ §A¢gÀĪÀ PÀ¼ÉVqÀ, EzÀ£ÀÄß gÁdQÃAiÀÄ ªÀ®AiÀÄzÀ°è PÀªÀÄÄ夵ÀÖ VqÀªÉ£ÀÄßvÁÛgÉ. ¥ÁxÉÃð¤AiÀÄA VqÀªÉAzÀÄ w½¢gÀĪÀ PÉ®ªÀgÀÄ EzÀ£ÀÄß PÁAUÉæ¸ï VqÀªÉAzÀÆ ºÉüÀĪÀÅzÀÄAlÄ. EzÀÄ ¥À²ÑªÀÄWÀlÖzÀ CAZÀÄUÀ¼À°è D¼ÀÄzÀÝPÀÆÌ ¨É¼ÉzÀÄ ¤AvÁUÀ ¥Àj¸ÀgÀªÁ¢UÀ½UÉ vÀ¯É£ÉÆêÀÅ vÀA¢vÀÄ. EzÀ£ÀÄß £Á±ÀªÀiÁqÀĪÀ «zsÁ£ÀªÀ£ÀÄß PÀAqÀÄPÉƼÀî¯ÁgÀzÉ ¸ÀA§AzsÀ¥ÀlÖªÀgÀÄ ¥ÉÃZÁrzÀgÀÄ. DzÀgÉ EwÛÃZÉUÉ PÀȶPÀgÀÄ EzÀ£ÀÄß vÀªÀÄä ¥Àj¸ÀgÀzÀ ¸À¸Àå¸ÀA¥ÀvÀÄÛUÀ¼À ¸Á°£À°è ¸ÉÃj¹PÉÆArgÀĪÀÅzÀÄ ªÁ¸ÀÛ«PÀ ¸ÀAUÀwAiÀiÁVzÉ. 

     CqÀPÉ vÉAUÀÄUÀ¼À §½ ¸ÉÆ¥ÀÄà ¥ÀÆgÉʸÀĪÀÅzÀPÉÌ zÀ£ÀUÀ¼ÀÄ ªÀÄ®UÀĪÀ ºÀPÉÌUÉ ºÀgÀUÀĪÀÅzÀPÉÌ ªÁrPÉAiÀÄAvÉ PÀ¼É¸ÉÆ¥ÀÄà vÀgÀ¯ÉAzÀÄ ºÉÆÃzÀ PÀȶPÀgÀÄ ¨ÉlÖzÀ CAa£À°è PÀuÁÚr¹zÁUÀ PÀAqÀzÀÄÝ CªÀgÀ agÀ¥ÀjavÀ ¸ÉƦà£À VqÀªÀ®è. CzÀgÀ ¸ÁÜ£ÀzÀ°è ¨ÉÃgÉÆAzÀÄ PÀ¼É ¨É¼ÉzÀÄ PÉÆAqÀzÀÝ£ÀÄß PÀAqÁUÀ PÉ®ªÀÅ ªÀµÀð CzÀ£ÀÄß ªÀÄ£ÉvÀ£ÀPÀ vÀgÀ®Ä CªÀgÀÄ »AdjzÀzÀÄÝAlÄ, DzÀgÉ CzÀÄ QÃl£Á±ÀPÀªÀÇ, gÉÆÃUÀ¤ªÁgÀPÀªÀÇ ¨ÉAqÉvÉÆAqÉUÀ½UÉ §ºÀÄ ¨ÉÃUÀ ¥ÀĶÖAiÀÄ£ÀÄß ¤ÃqÀĪÀ UÉƧâgÀªÀÇ DVzÉAiÉÄA§ÄzÀ£ÀÄß PÀAqÀÄPÉƼÀî®Ä EªÀjUÉ ºÉZÀÄÑPÁ® »rAiÀÄ°®è. F ªÀµÀð AiÀÄĦmÉÆÃjAiÀiÁ ¸ÉƦà£À¸ÀtÚzÉÆAzÀÄ ºÉÆgÉ ºÀ¢£ÉÊzÀÄ gÀÆ¥Á¬ÄUÉ ªÀiÁgÁlªÁUÀÄwÛzÉ. PÀȶ §¼ÀPÉAiÀÄ ¸ÉÆ¥ÀÄàUÀ¼À ¥ÀnÖAiÀÄ°è EzÀÄ ¸ÉÃjPÉÆArzÉ.

     CUÀµÀÖ wAUÀ¼À¯ÉÆèAzÀÄ ¢£À ¹zÁÞ¥ÀÄgÀ¢AzÀ ºÉÆ£ÁߪÀgÀPÉÌ §gÀÄwÛzÉÝ. ¸ÀtÚzÉÆAzÀÄ UÀÆqÀì jPÁë ¤°è¹PÉÆAqÀÄ CzÀgÀ°è ¸ÀܽAiÀÄ PÀȶPÀgÀÄ AiÀÄĦmÉÆÃjAiÀiÁzÀ ¸ÉƦà£À ºÉÆgÉUÀ¼À£ÀÄß ºÉÃgÀÄwÛzÀÄÝzÀÝ£ÀÄß PÀAqÉ, D±ÀÑAiÀÄð¥ÀmÉÖ. £À£Àß eÉÆvÉVzÀݪÀgÀÄ, PÀȶPÀgÀÄ vÀªÀÄä Hj£À PÀȶPÀgÀÄ EzÀ£ÀÄß vÀªÀÄä PÀȶAiÀÄ°è ºÉÆA¢¹PÉÆAqÀ §UÉAiÀÄ£ÀÄß «ªÀj¸À vÉÆqÀVzÀgÀÄ.

     £ÀªÀÄä zÉñÀzÀ ¸À¸Àå ¸ÀªÀÄ£ÀéAiÀÄ UÀÄt EAzÀÄ ¤£ÉßAiÀÄzÀ®è, EzÀPÉÌ ºÀ®ªÁgÀÄ ªÀµÀðUÀ¼À EwºÁ¸À«zÉ. «zÉò ªÀÄÆ®ªÉAzÀÄ w½zÀÄ §A¢gÀĪÀ C£ÉÃPÀ VqÀUÀ®Ä £ÀªÀÄä ¸ÁªÀiÁfPÀ, zÁ«ÄðPÀ DZÀgÀuÉAiÀÄ°è ºÁ¸ÀĺÉÆPÁÌVzÉ. EAzÀÄ EzÀÄ £ÀªÀÄä PÀtÚ ªÀÄÄAzÉAiÉÄà ¸ÁPÁgÀUÉÆArzÉ.

     £À£Àß eÉÆvÉVzÀÝ ²PÀëPÀgÉƧâgÀÄ vÁªÀÅ £ÉlÖ ¨ÉAqÉ VqÀ AiÀÄĦmÉÆÃjAiÀiÁzÀ ¸ÉÆ¥Àà£ÀÄßAqÀÄ zÉÆqÀØ zÉÆqÀØ J¯É©lÄÖ ¸ÉÆA¥ÁV ¨É¼ÉzÀ ¥ÀjAiÀÄ£ÀÄß ªÀtÂð¹zÀgÀÄ. vɼÀîVzÀÄÝ ªÀÄÈzsÀĪÁVgÀĪÀ EzÀgÀ ºÀ¸ÀÄgÀÄ J¯ÉUÀ¼ÀÄ vÀgÀPÁj VqÀUÀ½UÉ ¢rüÃgÁV C£ÀߪÀ£ÉÆzÀV¸À§®èªÉAzÀÄ CªÀgÀ C©ü¥ÁæAiÀĪÁVvÀÄÛ .

     EzÀÄ QÃl £Á±ÀPÀªÀÅ CºÀÄzÀÄ. PÉÆnÖUÉAiÀÄ°è zÀ£ÀUÀ¼ÀÄ ªÀÄ®UÀĪÀ ºÁ¸À£ÁßV EzÀ£ÀÄß §¼À¸ÀĪÀzÀjAzÀ zÀ£ÀUÀ¼À ªÉÄÊAiÀÄ°èAiÀÄ GuÉÚUÀ¼ÀÄ GzÀÄgÀÄvÀÛªÉAiÀÄAvÉ. £ÀªÀÄä MoÁgÀzÀ M§âgÀÄ EzÀgÀ mÉÆAUÉUÀ¼À£ÀÄß vÉAV£À ¸À¹UÀ¼À ºÉqÉUÉ ¹Q̸ÀÄwzÀÄÝzÀÝ£ÀÄß £Á£ÀÄ PÀArzÉÝãÉ. §ºÀıÀB vÉAV£À VqÀUÀ¼À£ÀÄß PÉÆgÉAiÀÄĪÀ zÀÄA©UÀ¼ÀÄ EzÀgÀ J¯ÉAiÀÄ ªÁ¸À£É »r¸ÀzÀ PÁgÀt vÉAV£À VqÀUÀ¼À CªÀÅ §½ £ÀgÀ¯ÁgÀªÀÅ JA§ £ÀA©PÉAiÉÆÃ, C£ÀĨsÀªÀªÉÇà F QæAiÉÄUÉ PÁgÀtªÁVgÀ§ºÀÄzÉAzÀÄ PÉÆAqÉ. EzÀÄ ¸À¸ÀågÉÆÃUÀ ¤ªÁgÀPÀªÀÇ CºÀÄzÀÄ JAzÀÄ §½¬ÄzÀݪÀgÀÄ ºÉýzÁUÀ £À£Àß Q« £ÉlÖUÁ¬ÄvÀÄ. CªÀgÀ ªÀiÁvÀÄUÀ¼À£ÀÄß D°¸ÀĪÁUÀ vÉÆÃUÀ ¦ÃrvÀªÁVgÀĪÀ £À£Àß F±Àéj §½îAiÀÄzÉà £É£À¥ÀÄ. §ºÀ¼ÀµÀÄÖ ºÀÄqÀÄPÁr vÀAzÀÄ £ÉnÖzÀÝ F±Àéj§½îAiÀÄ J¯ÉUÀ¼ÀÄ ºÀ¼À¢ §tÚPÉÌ wgÀÄVzÀªÀÅ. £É°è ªÀiÁªÀÅ PÁ¸ÀUÀUÀ¼À ¸ÉÆ¥ÀÄà gÉÆÃUÀ zÀÆgÀªÀiÁqÀÄvÀÛzÉAiÉÄA§ PÁgÀtPÁÌV EªÀ£ÀÄß vÉAV£À ªÀÄgÀzÀ §ÄqÀzÀ°è ºÁPÀÄvÁÛªÀµÉÖà ¸À¸ÀågÉÆÃUÀPÉÌ ¸À¸Àå ªÀÄzÁÝUÀĪÀÅzÀÄ. ¥ÀæPÀÈwAiÀÄ PÉÆqÀÄUÉAiÀÄ®èªÉÃ? mÉQì E½zÀÄ ªÀÄ£ÉAiÀÄvÀÛ ¸ÁUÀĪÁUÀ gÀ¸ÉÛ §¢AiÀÄ°è ¨É¼ÉzÀÄ ¤AwzÀÝ AiÀÄĦmÉÆÃjAiÀiÁzÀ J¯ÉUÀ¼ÀÄ PÀAqÀªÀÅ. MAzÀµÀÄÖ J¯É wAzÀÄ ªÀÄ£ÉUÉ vÀAzÉ. CzÀ£ÀÄß vÀtÂÚÃj£À°è VªÀÅazÁUÀ ¤ÃgÀÄ ºÀ¹gÁ¬ÄvÀÄ. CzÀ£É߯Áè F±Àéj VqÀPÉÌ ¸ÀÄgÀÄ«zÉ. JgÀqÀÄ¢£À F aQvÉì ªÀiÁqÀ¯Á¬ÄvÀÄ. £Á¯ÁÌgÀÄ ¢£ÀzÀ°è J¯ÉAiÀÄ §tÚ ºÀ¼À¢¬ÄAzÀ ºÀ¸ÀÄgÀÄ §tÚPÉÌ wgÀÄVvÀÄ. FUÀ F VqÀ £Á®ÄÌ ºÀ¸ÀÄgɯÉUÀ¼À£ÀÄß ©nÖzÉ.

     £ÀªÀÄä zÉñÀzÀ ¸À¸Àå ¸ÀªÀÄ£ÀéAiÀÄ UÀÄt EAzÀÄ ¤£ÉßAiÀÄzÀ®è, EzÀPÉÌ ºÀ®ªÁgÀÄ ªÀµÀðUÀ¼À EwºÁ¸À«zÉ. «zÉò ªÀÄÆ®ªÉA§ w½zÀÄ §A¢gÀĪÀ C£ÉÃPÀ VqÀUÀ¼ÀÄ £ÀªÀÄä ¸ÁªÀiÁfPÀ, zsÁ«ÄðPÀ DZÀgÀuÉUÀ¼À°è ºÁ¸ÀĺÉÆPÁÌVzÉ. EAzÀÄ EzÀÄ £ÀªÀÄä PÀtÚ ªÀÄÄAzÉAiÉÄà ¸ÁPÁgÀUÉÆArzÉ. AiÀÄĦmÉÆÃjAiÀiÁzÀ §UÉÎ £Á£ÀÄ PÉýzÀ, £ÉÆÃrzÀ ¸ÀAUÀwAiÀÄ£ÀÄß ªÀUÀðzÀ PÉÆÃuÉAiÀÄ°è £À£Àß «zÁåyUÀ¼À ªÀÄÄAzÉ §vÀÛj¸ÀÄwÛzÉÝ. F £ÀqÀÄªÉ M§â «zÁåy JzÀÄÝ ¤AvÀÄ ‘CPÉÆÌÃgÉ EzÀÄ PÀrzÀ UÁAiÀÄPÉÌ GvÀÛªÀÄ ªÀÄzÀÄÝ JAzÀ’ PÀwÛ¬ÄAzÀ UÁAiÀĪÁV gÀPÀÛ ¸ÉÆÃgÀÄwÛzÁÝUÀ AiÀÄĦmÉÆÃjAiÀiÁzÀ ºÀvÀÄÛ J¯ÉPÉÆAiÀÄÄÝ CAUÉÊAiÀÄ°è wQÌ UÁAiÀÄPÉÌ gÀ¸À »Ar ªÀÄvÉÛ £Á®ÄÌ J¯ÉUÀ¼À£ÀÄß UÁAiÀÄzÀ ªÉÄðlÄÖ ¥ÀnÖ PÀnÖzÀgÉ gÀPÀÛ ¸ÀÄjAiÀÄĪÀÅzÀÄ ¤®ÄèvÀÛzÉ. UÁAiÀĨÉÃUÀ MtUÀÄvÀÛzÉAiÉÄAzÀ£ÀÄ. EzÀ£ÀÄß PÉüÀÄwÛzÀAvÉ D¢ªÀiÁ£ÀªÀ£À ªÀÄĢݣÀ ¥ÀæAiÉÆÃUÀ EzÉà jÃwAiÀÄ°è £ÀqÉ¢gÀ§ºÀÄzÉA§ HºÉUÉ ¸ÁQë zÉÆgɬÄvÀÄ. EAxÀ ªÀÄÄUÀÞ ¥ÀæAiÉÆÃUÀ ²Ã® eÁ£À¥ÀzÀgÉà £ÀªÀÄä ZÀgÀPÀ ¸ÀıÀÄæ vÁjUÀ½UÉ CzsÀågÉA§ÄzÀ£ÀÄß ¨ÉÃgÉ ºÉüÀ¨ÉÃPÁV®èªÀ®èªÉÃ? 2-10-1998

ಕನ್ನಡ ಶಬ್ದಮಣಿ ಕಣಜದ, ಕಡಾ ಕಣಾ ಗಡಾ ಅಡಾ

     PÁ® ¥ÀÅgÀĵÀAUÉ UÀÄt ªÀÄt«Ä®èAUÀqÀ. F ªÁPÀåªÀÅ ªÀÄÄzÀÝt£À gÁªÀiÁ±ÀéªÉÄÃzsÀ UÀæAxÀzÀ°è §gÀÄvÀÛzÉ. F ªÁPÀåzÀ°èAiÀÄ UÀqÀ (qÁ) §UÉÎ ºÀ®ªÀÅ PÀ£ÀßqÀ ¥ÀArvÀgÀÄ vÀ¯É ©¹ ªÀiÁrPÉÆArzÁÝgÉ. DzÀgÉ d£À¥ÀzÀ ¨sÁµÁ ±À¨ÁÝzsÀåAiÀÄ£ÀªÀÅ EAvÀºÀ C£ÉÃPÀ ±À§ÝUÀ¼À ªÉÄÃ¯É ¨É¼ÀPÀÄ ZÀ®èvÉÆqÀVzÉ. d£À¥ÀzÀ ¨sÁµÁ ±À¨ÁÝzsÀåAiÀÄ£À¢AzÀ UÀqÀ EzÀgÀ CxÀðªÀÅ CAvÉ JAzÀÄ w½zÀÄ §A¢zÉ. ªÀÄÄzÀÝt£À PÁ®zÀ UÀqÁ EzÀÄ CAvÉ JA§ CxÀðzÀ°è EA¢UÀÆ ¸ÀļÀå vÁ®ÆQ£À UËqÀ PÀ£ÀßqÀzÀ°è §¼ÀPÉAiÀÄ°èzÉ. UÀqÀzÀ°èAiÀÄ "qÀ"ªÀÅ §gɪÀtÂUÉAiÀÄ°è PÀ£ÀßqÀzÀ C ¸ÀégÀªÀ£ÀÄß CAvÀåªÁV ¥ÀqÉ¢zÀÝgÀÆ GZÁÑgÀzÀ°è D ¸ÀégÀªÀ£ÀÄß ¥ÀqÉAiÀÄÄvÀÛzÉ. »ÃUÉ °¦AiÀįÉÆèAzÀÄ §UÉ GZÁÑgÀzÀ¯ÉÆèAzÀÄ §UÉAiÀiÁV PÀAqÀÄ §gÀÄwÛgÀĪÀzÀÄ EzÉÆAzÉà ¸ÀégÀªÀ®è.

     E°èAiÀÄ UÀqÁzÀ eÉÆvÉUÉ UÀqÀ(qÁ)zÀ CxÀðªÀ£ÀÄß ºÉÆA¢gÀĪÀ £ÁqÀªÀgÀ ¨sÁµÉAiÀÄ PÀqÁ ºÀªÀåPÀ ¨sÁµÉAiÀÄ CqÁ PÉƪÀiÁgÀ¥ÀAvÀ ¨sÁµÉAiÀÄ PÀuÁ ºÉÆ£ÁߪÀgÀzÀ ºÁ®QÌ MPÀÌ® ¨sÁµÉAiÀÄ PÀAqÁ F ±À§ÝUÀ¼ÀÄ EA¢UÀÆ §gÀªÀtÂUÉAiÀÄ gÀÆ¥ÀzÀ°è ªÀÄvÀÄÛ GZÁÑgÀzÀ°è ªÀåvÁå¸À ºÉÆA¢gÀĪÀzÀÄ gÀÆrüAiÀÄ°èzÉ. F ±À§ÝUÀ¼À ªÉÆzÀ® CPÀëgÀzÀ ¸ÀégÀzÀ°èAiÀÄÆ GZÁÑgÀ ªÀÄvÀÄÛ °¦AiÀÄ°è ªÀåvÁå¸À«zÉ. PÀ£ÀßqÀzÀ°èAiÀÄ D ºÀȸÀé ¸ÀégÀzÀ °¦AiÀÄ PÉÆgÀvɬÄAzÁV, D EzÀgÀ ºÀȸÀé ¸ÀégÀzÀ °¦AiÀÄ §zÀ°UÉ C ¸ÀégÀzÀ °¦AiÀÄ£Éßà §¼À¸ÀÄvÉÛêÉ. DzÀgÉ F ªÀåvÁå¸À¢AzÀ CxÀðPÉÌ vÉÆAzÀgÉAiÀiÁV®è. F J®è CªÀåAiÀÄUÀ¼ÀÄ ¤¸ÀìA±ÀAiÀĪÁV CAvÉ JA§ CxÀðªÀ£ÀÄß ºÉÆA¢ªÉ.

     DAiÀiÁ ¸ÁªÀiÁfPÀ G¥À¨sÁ¶PÀgÀÄ vÀªÀÄä vÀªÉÆä¼ÀUÉ ªÀiÁvÁqÀĪÁUÀ F ±À§ÝUÀ¼À §¼ÀPÉ ªÀiÁqÀĪÀzÀ£ÀÄß UÀªÀĤ¸À§ºÀÄzÁzÀgÀÆ ¥ÀlÖtÂUÀgÀÄ ªÀÄvÀÄÛ N¢zÀ ºÀ½îUÀgÀÄ vÀªÀÄä°è F »AzÉ ¥ÀgÀA¥ÀgÁUÀvÀªÁV gÀÆrüAiÀÄ°èzÀÝ F ±À§ÝUÀ¼À£ÀÄß §¼À¸À®Ä ªÀÄÄdÄUÀgÀ ¥ÀlÄÖPÉƼÀÄîwÛzÁÝgÉ. DzÀÝjAzÀ PÀqÁ PÀuÁ UÀqÁ CqÁ F ¸ÀÄAzÀgÀ ±À§Ý ªÀÄtÂUÀ¼ÀÄ £ÁUÀjPÀvÉAiÀÄ ¸ÀĽUÉ ¹PÀÄÌ C½«£À zÁjAiÀÄ°èªÉ. £ÁªÀÅ £ÀªÀÄä ¨sÁµÉUÉ EAvÀºÀ CxÀðªÀvÁÛzÀ EAvÀºÀ ¸ÀÄAzÀgÀ ±À§ÝUÀ¼À£ÀÄß eÉÆÃr¹PÉƼÀî¨ÉÃPÀ®èzÉ CªÀÅUÀ¼À£ÀÄß ¤zÀðAiÀĪÁV ©lÄÖ©qÀĪÀzÀÄ eÁtvÀ£ÀªÀ®è. C®èªÉÃ? 

ತಾಜಾ ಶುದ್ಧ ತೆಂಗ್ನೆಣ್ಣೆ

.                 vÁeÁ ±ÀÄzÀÞ vÉAUÉßuÉÚ

                                         

       vÉAV£À £Ár£À°è vÉAV£À PÁ¬Ä¬ÄAzÀ  JuÉÚ vÀAiÀiÁj¹ CqÀÄUÉUÉ, PÀÆzÀ°UÉ, ªÉÄÊ¥ÀǸÀĪÀzÀPÉÌ, §¼À¸ÀĪÀzÀÄ §ºÀÄPÁ®¢AzÀ .  £ÀqÉzÀÄ  §AzÀ ¥ÀzÀÞw. JuÉÚ vÀAiÀiÁj¸ÀĪÀ ªÀÄvÀÄÛ §¼À¸ÀĪÀ «zsÁ£ÀzÀ°è ¥ÁæzÉòPÀ  ªÉÊ«zsÀåUÀ¼ÀÆ EzÀݪÀÅ.  EªÀÅUÀ¼À°è PÀ£ÁðlPÀ ¥À²ÑªÀÄ PÀgÁªÀ½AiÀÄ CAPÉÆïÁ vÁ®ÆQ£À°è  £Á£ÀÄ §®èAvÉ ¸ÀĪÀiÁgÀÄ £À£Àß CfÓAiÀÄ PÁ®zÀ ªÀgÉUÉ  CAzÀgÉ ¸ÀĪÀiÁgÀÄ J¥ÀàvÀÄÛ ªÀµÀðUÀ¼À »A¢£ÀªÀgÉUÉ zÉù  ±ÀÄzÀÞ vÉAV£ÉuÉÚ   «zsÁ£À §®èªÀjzÀÝgÀÄ. zÉù  ±ÀÄzÀÞ vÉAV£ÉuÉÚ   §¼ÀPÉAiÀÄ°èvÀÄÛ.  ªÀģɪÀÄ£ÉUÀ¼À°è £ÉAiÀÄåzÀ §AUÀ¯ÉUÀ½zÀݪÀÅ.  £ÉAiÀÄåzÀ §AUÀ¯É AiÀÄ£ÀÄß vÀAiÀiÁj¸À §®è PÀÄA¨ÁgÀgÀÄ HgÀÆgÀÄUÀ¼À°èzÀÝgÀÄ.   E°è £ÉAiÀiï CAzÀgÉ JuÉÚ. DzÀgÉ EzÀÄ J¼ï £ÉAiÀiï C®è.  vÉAUï £ÉAiÀiï. DUÀ vÉAUï £ÉAiÀiï ªÀiÁvÀæ ºÉZÀÄÑ §¼ÀPÉAiÀÄ°èzÀÝ PÁgÀt £ÉAiÀiï CAzÀgÉ  vÉAV£À JuÉÚ JA§ÄzÀÄ ¸ÀªÀð «¢vÀªÁUÀÄwÛ¢ÝgÀ ¨ÉÃPÀÄ. DzÀÝjAzÀ £ÉAiÀiï zÀ §AUÀ¯É AiÀÄ£ÀÄß EªÀgÀÄ UÀÄgÀÄw¸À §®èªÀgÁVzÀÝgÀÄ.  DzÀgÉ EªÀgÀÄ £ÉAiÀiï EzÀgÀ  CxÀðªÀ£ÀÄß CjAiÀÄgÀÄ.  §AUÀ¯É CAzÀgÉ zÉÆqÀØ ªÀÄqÀPÉ.  DUÁUÀ ªÀÄ£É §¼ÀPÉUÁV JAlÄ ºÀvÀÄÛ vÉAV£À PÁ¬Ä  PÉgÉzÀÄ CgÉzÀÄ ¨ÉìĹ   JuÉÚ vÉUÉAiÀÄÄwÛzÀÝgÀÄ. EzÀPÁÌV zÉÆqÀØ ªÀÄqÀPÉAiÀÄ CUÀvÀå«gÀÄwÛvÀÄÛ’  EAvÀºÀ JuÉÚ vÉUÉAiÀÄĪÀ PÁAiÀÄðzÀ°è £À£Àß CfÓ  ¤gÀvÀ ªÁVzÁÝUÀ DPÁAiÀÄðªÀ£ÀÄß ¸À«ÄÃ¥À¢AzÀ PÀArzÉÝãÉ, £ÉwÛUÉ ºÁQ CzÀgÀ vÀA¥À£ÀÄß C£ÀĨsÀ«¹zÉÝãÉ.  vÉAV£ÉuÉÚ vÉUÉAiÀÄĪÁUÀ ºÉÆgÀqÀĪÀ  G¥À GvÀà£ÀßUÀ¼ÁzÀ JuÉÚfr[ fqÀÄPÀÄ] AiÀÄ ¸ÁézÀªÀ£ÀÄß ¸À«¢zÉÝãÉ. ¸ÀºÀd UÀªÀÄvÀzÀ JuÉÚfr  ¥ÁAiÀĸÀ ªÉAzÀÄ UÀÄgÀÄw¸À¯ÁUÀĪÀ vÉAV£À ºÁ°£À ¥ÁAiÀĸÀzÀ gÀÄaAiÀÄ£ÀÄßArzÉÝãÉ. ©¹ ©¹ PÉÆmÉÖgÉÆnÖUÉ  F JuÉÚ ºÀ¤¹PÉÆAqÀÄ  ªÉÄ®ÄèvÀÛ  ¸ÀÄR ¥ÀnÖzÉÝãÉ.  ©¹©¹ ¸ÁA¨ÁgÀPÉÌ aPÀÌ ¸ÀªÀlÄ vÀÄA§ JuÉÚ ¤ÃrPÉÆAqÀÄ §lÖ®Ä vÀÄA§ C£ÀߪÀ£ÀÄß £ÀÄAUÀĪÀªÀgÀ£ÀÄß PÀArzÉÝãÉ.  DzÀgÉEªÀgÀ §½  JzÉgÉÆÃUÀ  ¸ÀĽzÀ ªÀiÁ»w¬Ä®è.

               EAvÀºÀ CzÀÄãvÀ UÀÄtzÀ vÉAV£ÉuÉÚAiÀÄ£ÀÄß  ¥ÀæªÀÄÄRªÁV JgÀqÀÄ §UÉAiÀÄ°è vÀAiÀiÁj¸ÀÄwÛzÀÝgÀÄ.  DUÀ §¼ÀPÉAiÀÄ°èzÀÝ D ¸ÀܽÃAiÀÄ ºÁ¯ÉuÉÚ ¨ÉuÉÚAiÉÄuÉÚ F JgÀqÀÄ «zsÁ£ÀUÀ¼À §UÉÎ  E°è §gÉAiÀÄÄwÛzÉÝãÉ.

      vÉAV£ÉuÉÚ vÉUÉAiÀÄĪÀzÀÄ PÀµÀÖzÀ PÉ®¸ÀªÀ®è. ¤ÃªÀÇ ¤ªÀÄä ªÀÄ£ÉAiÀÄ°è vÉAV£ÉuÉÚ vÉUÉAiÀħºÀÄzÀÄ.  vÉAV£ÉuÉÚ vÉUÉAiÀÄĪÁUÀ  ZÉ£ÁßV §°vÀÄ MtVzÀ  vÉAV£À PÁ¬ÄUÀ¼ÀÄ  ¨ÉÃPÀÄ. PÉ®ªÀÅ vÉAV£À ªÀÄgÀUÀ¼À PÁ¬ÄUÀ¼ÀÄ ºÉZÀÄÑ JuÉÚ ºÉÆA¢gÀÄvÀÛªÉ AiÉÄA§ÄzÀÄ E°èAiÀÄ C£ÀĨsÀ«PÀ gÉÊvÀ  ªÀÄ»¼ÉAiÀÄjUÉ  UÉÆwÛgÀÄvÀÛzÉ.  CªÀgÀÄ MAzÀÄ vÉAV£À PÁ¬ÄAiÀÄÄ MAzÀÄ ¸ÉÆ°UÉ (¸ÀĪÀiÁgÀÄ 100«Ä °)JuÉÚ ¤ÃqÀ§®èzÀÄ J£ÀÄßvÁÛgÉ

         EAvÀºÀ vÉAV£À ªÀÄgÀUÀ¼À£ÀÄß JuÉÚªÀÄgÀ JAzÀÄ ºÉ¸Àj¹ vÀªÀÄä C£ÀĨsÀªÀªÀ£ÀÄß ¥ÀgÀA¥ÀgÉUÉ ¸ÉÃj¹gÀÄvÁÛgÉ. ºÁUÀÆ   JuÉÚªÀÄgÀ UÀ¼À  PÁ¬ÄUÀ¼À£ÀÄß  JuÉÚ vÉUÉAiÀÄ®Ä §¼À¸ÀÄvÁÛgÉ.

PÁ¬ÄUÀ¼À ¸ÀASÉåAiÀÄÄ ¤ÃªÀÅ ¥ÀqÉAiÀÄ ¨ÉÃPÉA¢gÀĪÀ JuÉÚAiÀÄ ¥ÀæªÀiÁtªÀ£ÀÄß CªÀ®A©¹gÀÄvÀÛzÉ. 

ªÉÆzÀ®£ÉAiÀÄ ¢£À FPÁ¬ÄUÀ¼À£ÉÆßqÉzÀÄ  PÉgÉ ªÀÄuÉAiÀÄ°è PÉgÉzÀÄ ¸ÀĽ(vÀÄj) vÀAiÀiÁj¹PÉƽîj. CzÀ£ÀÄß PÀ¯Á¬Ä ¥ÁvÉæAiÀįÁèUÀ°, CUÀ®¨Á¬ÄAiÀÄ zÀ¥ÀàvÀ¼ÀzÀ ªÀÄqÀPÉ(£ÉAiÀÄåzÀ§AUÀ¯É) AiÀįÁèUÀ°Ã CxÀªÁ vÀ¼À ºÉÆvÀÛzÀ EvÀgÀ zÀ¥Àà ¥ÁvÉæAiÀįÁèUÀ°Ã ºÁQ, MAzÀÄ PÁ¬ÄAiÀÄ ¸ÀĽUÉ MAzÀÄ ¸ÀªÀl£ÀµÀÄÖ ¤ÃgÀ£ÀÄß PÀÆr¹, (¤Ãj£À §zÀ°UÉ CzÉà vÉAV£ÀPÁ¬Ä¬ÄAzÀ ºÉÆgÀl PÁ¬Ä¤ÃgÀ£ÀÄß ºÁPÀ§ºÀzÀÄ) PÉAqÀzÀ,  PÀnÖUÉAiÀÄM¯É AiÀiÁ AiÀiÁªÀzÉà M¯ÉAiÀÄ ªÉÄðlÄÖ ¸ÀªÀmÁr¸ÀÄwÛj.  ¸ÀĽAiÀÄ°èAiÀÄ ¤Ãj£À ¨sÁUÀ §wÛ ZÀAAiÀÄ ±À§Ý ¤®ÄèªÀªÀgÉUÀÆ wgÀĪÀÅwÛgÀ¨ÉÃPÀÄ, ¤ÃgÉ®è §wÛzÀ ªÉÄÃ¯É PÀªÀÄäUÉ ¥ÀjªÀļÀ ºÉƪÀÄÄävÀÛzÉ PɼÀV½¹ ªÀÄÄaÑr.

              ªÀÄgÀÄ¢£À ªÀÄÄAeÁ£É CgÉAiÀÄĪÀ (gÀħÄâªÀ) PÀ°è£À°è  ¤ÃgÀÄ ¸ÉÃj¸ÀÄvÀÛ ¸ÀĽAiÀÄ£ÀßgÉzÀÄ ºÁ®£ÀÄß (gÀ¸À) ¸ÀĽ ¨ÉìĹzÀ ¥ÁvÉæAiÀÄ°è »ArPÉÆ½î ¸ÀÄA§£ÀÄß CAzÀgÉ »ArAiÀÄ£ÀÄß zÀ£ÀPÉÆýUÀ½UÉ DºÁgÀªÁV §¼À¸À§ºÀÄzÀÄ CxÀªÁ CzÀ£ÀÄß ¤ªÀÄä ªÀÄ£ÉAiÀÄzÀÄ ¸ÀUÀt §¼ÉAiÀÄĪÀ MgÀlÄ £É®ªÀ®è¢zÀÝ°è D £É®PÉÌ wQÌj. £É® ºÉƼÉAiÀÄÄvÀÛzÉ. »ArPÉÆAqÀ ºÁ®£ÀÄß ¸ÀtÚ ¨ÉAQAiÀÄ°è 30-40 ¤«ÄµÀ PÀÄ¢¹j. ºÁ°£À ªÉÄÃ¯É JuÉÚAiÀÄ ºÀ¤UÀ¼ÀÄ vÉîĪÀzÀ£ÀÄß £ÉÆÃrj. DUÀ PÀtÄÚgÀĪÀ MAzÀÄ UÀgÀmÉUÉ ªÉƼɬÄAzÀ ZÀÄaÑ MAzÀÄ aPÀÌ vÀÆvÀÄ vÉUɬÄj. vÀÆvÀÄ ºÉZÀÄÑ zÉÆqÀØzÁUÀzÀAvÉ JZÀÑgÀªÀ»¹j.  M¯ÉAiÀÄ ªÉÄð£À ¥ÁvÉæAiÀÄ£ÀÄß PɼÀV½¹ CzÀgÀ°è ºÁ°£À ¸ÀĪÀiÁgÀÄ JgÀqÀÄ¥ÀlÄÖ vÀtÂÚÃgÀÄ ¸ÀÄgÀÄ«.  UÀgÀmÉAiÀÄ£ÀÄß ºÁ°£À°è MwÛ »rzÀÄ ºÁ®Ä vÀÆw£À ªÀÄÆ®PÀ M¼À ¥ÀæªÉò¸ÀĪÀAvÉ ªÀiÁrj. UÀgÀmÉ vÉî¨ÁgÀzÀÄ UÀgÀmÉAiÀÄ M¼ÀºÉÆPÀÄ̪À ºÁ®£ÀÄß ¸ÁªÀPÁ±À ¸ÀªÀn¤AzÀ JwÛJwÛ E£ÉÆßAzÀÄ ¥ÁvÉæAiÀÄ°è ¸ÀAUÀ滹PÉƽî.  JuÉÚAiÀÄ ºÀ¤UÀ¼ÀÄ ¥ÁvÉæAiÀÄ°è MvÉÆÛvÁÛV PÁt¯ÁgÀA©ü¹ vÀÆw£ÉƼÀUÉ ¥ÀæªÉò¸ÀĪÀAvÉ PÀAqÀħAzÁUÀ PÉ®¸À ¤°è¹. AiÀiÁ ¸ÀĪÀiÁgÀÄ  ªÀÄÆgÀgÀ¯ÉÆèAzÀÄ ¥Á®Ä ºÁ®Ä JuÉÚ PÁ¸ÀĪÀ ¥ÁvÉæAiÀÄ°è G½zÀÄ PÉƼÀÄîªÀAvÉ £ÉÆÃrPÉƽîj. G½zÀ   ºÁ®£ÀÄß ªÀÄvÉÛ PÁ¹j, , ºÁ°£À°èAiÀÄ ¤ÃgÀÄ §wÛ fqÀÄØ vÀ¼ÀPÉÌ PÀĽvÀÄ JuÉÚ vÀÄ¥ÀàPÁAiÀÄĪÀAvÉ ¸À¼À¸À¼À UÀÄqÀÄvÀÛzÉ. DUÀ PɼÀV½¹ JuÉÚAiÀÄ£ÀÄß E£ÉÆßAzÀÄ ¥ÁvÉæUÉ CgÀV¹ (§VιPÉƽî) EzÀÄ ºÁ¯ÉuÉÚ.  ¥ÁvÉæAiÀÄ vÀ¼ÀPÉÌ CAnzÀ fqÀÄØ ©¹zÉÆøÉ, ErèUÀ¼À eÉÆvÉ w£Àß®Ä gÀÄa. F JuÉÚAiÀÄ£ÀÄß ©¹ErèUÉ ¸ÀªÀj wAzÀgÉ vÀÄ¥ÀàªÀ£ÀÄß ªÀÄgÉAiÀÄÄ«j.  JuÉÚAiÀÄ ¥ÀjªÀļÀ «²µÀÖ §UÉAiÀÄzÀÄ.  E£ÉÆßAzÀÄ ¥ÁvÉæUÉ vÉUÉ¢j¹PÉÆAqÀ  ºÁ®£ÀÄß  ¨ÉìĹzÀ ¨ÉtÛQÌAiÀÄ C£ÀßPÉÌ ¸ÉÃj¹  gÀÄaUÉ vÀPÀ̵ÀÄÖ¨É®è  G¥ÀÅöàPÀÆr¹ ¥ÁAiÀĸÀ ClÄÖ GtÂÚj.  vÉAV£À ¤ÃgÀ£ÀÄß PÀÄ¢¹ CzÀÄ vɼÀÄ ¨É®èzÀAvÁzÁUÀ E½¹ ¨ÁnèAiÀÄ°è vÀÄA©r. PÀrzÀ  UÁAiÀÄPÉÌ EzÀÄ ªÀÄzÀÄÝ.

           vÉAV£À PÁ¬ÄAiÀÄ ºÁ°¤AzÀ ¨É uÉÚAiÀÄ£ÀÄß ¥ÀqÉAiÀħºÀÄzÀÄ. EzÀ£ÀÄß §ºÀÄd£ÀgÀÄ CjAiÀÄgÀÄ.        

  ¤ÃªÀÅ N¢ w½¬Äj.

                 ºÁ¯ÉuÉÚ vÀAiÀiÁj¸À®Ä ¹zÀÞ¥Àr¹ PÉÆAqÀ  jÃwAiÀÄ°è ¹zÀÞ ¥Àr¹ PÉÆAqÀ ¸ÀĽAiÀÄ£ÀÄß CgÉzÀÄ ¨ÉuÉÚAiÉÄuÉÚ vÀAiÀiÁj¸À ¨ÉÃPÀÄ. DzÀgÉ  EzÀ£ÀÄß vÀAiÀiÁj¸À®Ä ZÀ½UÁ®ªÀÅ ¸ÀPÁ®ªÁVgÀÄvÀÛzÉ. ZÀ½UÁ®zÀ  £ÀqÀUÀĪÀ ZÀ½AiÀÄ°è  JzÀÄÝ   ªÉÆzÀ® ¢£À ¨ÉìĹzÀ ¸ÀĽAiÀÄ£ÀÄß CgÉAiÀÄĪÀPÀ°èUÉ ºÁQ ¤ÃgÀ£ÀÄß ¸ÉÃj¹ PÉƼÀÄîvÀÛ CgÉAiÀĨÉÃPÀÄ.  ¸ÀtÚ ¥ÀÅlÖ ¨ÉuÉÚ PÁt¹PÉÆAqÁUÀ zÉÆqÀØ vÀA©UÉ vÀÄA§ vÀtÂÚÃgÀ£ÀÄß EzÀPÉÌ ¸ÉÃj¸À¨ÉÃPÀÄ. ªÀÄfÓUÉAiÀÄ°èAiÀÄ ¨ÉuÉÚAiÀÄ£ÀÄß PÀÆr¸ÀĪÀAvÉ vÉAV£À ¨ÉuÉÚAiÀÄ£ÀÄß  MlÄÖªÀiÁr JwÛPÉÆAqÀgÉ  ¤ÃªÀÅ CgÉzÀ ¸ÀĽAiÀÄ ¥ÀæªÀiÁtzÀ°è vÉAV£À PÁ¬Ä UÁvÀæzÀ, vÀ¯É UÁvÀæzÀ ¨ÉuÉÚªÀÄÄzÉÝAiÀÄ£ÀÄß   ¥ÀqÉAiÀÄ §ºÀÄzÀÄ. F ¨É uÉÚªÀÄÄzÉÝAiÀÄ£ÀÄß   ¨ÉuÉÚ  PÁ¸ÀĪÀAvÉ PÁ¹zÀgÉ, ¥ÀjªÀļÀzÀ  vÁeÁ ±ÀÄzÀÞ  JuÉÚ zÉÆgÉAiÀÄÄvÀÛzÉ.  EzÀÄ  vÉAV£À ¨ÉuÉÚAiÉÄuÉÚ.              

  EzÀÄ ºÁ¯ÉuÉÚAiÀÄ J®è UÀÄtUÀ¼À£ÀÄß ºÉÆA¢zÀÝgÀÆ ºÁ¯ÉuÉÚVAvÀ GvÀÛªÀĪÉA§ C©ü¥ÁæAiÀÄUÀ¼ÀÄ  vÉAV£ÉuÉÚ ¦æAiÀÄgÀ°èªÉ. DzsÀĤPÀ PÁ®zÀ°è ¨ÉuÉÚ JuÉÚUÁV ZÀ½UÁ®ªÀ£ÀÄß PÁAiÀĨÉÃPÁV®è.  ¨ÉìĹzÀ ¸ÀĽAiÀÄ£ÀÄß PÉ®ªÀÅ vÁ¸ÀÄ vÀA¥ÀÅ ¥ÉnÖUÉAiÀÄ°èlÄÖ ºÀzÀ UÉƽ¹PÉƼÀî §ºÀÄzÀÄ. E°èAiÀÄÆ  ºÁ¯ÉuÉÚ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è ¥ÀqÉAiÀÄĪÀAvÀºÀ JuÉÚfrØ, JuÉÚfrØ¥ÁAiÀĸÀ EvÁå¢UÀ¼À£ÀÄß ¥ÀqÉAiÀħºÀÄzÀÄ.  F «zsÁ£ÀUÀ¼À°è UÁtzÉuÉÚAiÀÄ°èAiÀÄAvÉ  PÁ¬ÄUÀ¼À£ÀÄß  ªÁgÀ UÀlÖ¯É MtV¸ÀĪÀ PÀgÀPÀgɬĮèªÉA§ÄzÀ£ÀÄß UÀªÀĤ¸À§ºÀÄzÀÄ. F ºÁ¯ÉuÉÚ ¨ÉuÉÚAiÉÄuÉÚUÀ¼À d£À¥ÀzÀ vÀAvÀæeÁÕ£ÀPÉÌ CzsÀĤPÀ «eÁÕ£ÀzÀ ¸ÀºÀPÁgÀ ¥ÀqÉzÀÄ  ºÉaÑ£ÀzÀ£ÀÄß  ¸Á¢ü¸ÀĪÀvÀÛ ¥ÀæAiÀÄvÀß ¨ÉÃPÀÄ. 

 

ಚಿತ್ರ : ನೆಯ್ಯದ ಬಂಗಲೆ

ಮಗ್ಘಾ ಮಳೆಯ ಆಚರಣೆ

           ªÀÄWÁ ªÀļÉAiÀÄ DZÀgÀuÉ 

  EAzÀÄ ªÀÄWÁ ªÀļÉAiÀÄ DgÀA¨sÀ. ªÀÄWÁ ªÀļÉAiÀÄ£ÀÄß E°èAiÀÄ d£À ªÉÆUÉÎ ªÀļÉAiÉÄ£ÀÄßvÁÛgÉ. ªÉÆUÉÎ ªÉÆ(ªÀÄ)¼É ºÉÆAiÀÄÝgÉ(¸ÀÄjzÀgÉ) C¨ÉâAiÀÄ ºÁ®Ä PÀÄrzÀAvÉ ¨É¼É ZÉ£ÁßV §gÀÄvÀÛzÉ AiÀÄAvÉ. ªÉÆUÉÎAiÀÄ ªÀļÉAiÀÄ°è ªÉÆUÉAiÀÄ°è ¤ÃgÀÄ vÀgÀĪÀ DZÀgÀuÉAiÀÄÆ ºÉÆ£ÁߪÀgÀzÀ ºÀ½îUÀ¼À°èzÉ. ªÀÄWÁ ªÀļÉAiÀÄ ¤ÃgÀ£ÀÄß vÀgÀĪÀ F DZÀgÀuÉAiÀÄ°è ¥Àj¸ÀgÀ ¸Éßû UÀÄlÄÖ CqÀVzÉ. JvÀÛgÀzÀ ¸ÀܼÀUÀ¼À°è ªÉÆUÉ(UÀrUÉ)¬ÄlÄÖ £ÉÃgÀªÁV DPÁ±À¢AzÀ ¸ÀAUÀ滹zÀ F ¤ÃgÀ£ÀÄß PÀÄrAiÀÄĪÀÅzÉà F DZÀgÀuÉAiÀÄ MAzÀÄ ¥ÀæQæAiÉÄ. DzsÀĤPÀgÀÄ ªÀļÉAiÀÄ ¤ÃgÀ£ÀÄß »rzÀÄ §¼À¹j J£ÀÄßvÁÛgÉ. DzÀgÉ EzÀ£ÀÄß DZÀgÀuÉAiÀÄ PÀlÄÖ¥Ár£À°è §ºÀÄ »AzÉAiÉÄà £ÀªÀÄä d£À »r¢nÖzÀÝgÀÄ. DzÀgÉ DUÀ ªÀģɪÀÄA¢UÉ®è MAzÉgÀqÀÄ ¢£À F ªÉÆUÉÎAiÀÄ ¤ÃgÀÄ ¸ÁPÁUÀÄwÛvÀÄÛ. DzÀgÉ DzsÀĤPÀ PÁ®zÀ°è F ¤ÃgÀ£ÀÄß ªÉÊeÁÕ¤PÀ jÃwAiÀÄ°è ¸ÀAUÀ滹 §ºÀÄPÁ® §¼À¸ÀĪÀ DZÀgÀuÉAiÀÄÆ £ÀªÉÆäqÀ¤gÀ¨ÉÃPÁzÀzÀÄÝ CªÀ±Àå.

ಮುರಗಲ ಸಿಪ್ಪೆಯ ಸಾರು

¨ÉÃPÁUÀĪÀ ¸ÁªÀÄVæ-6 ªÀÄÄgÀUÀ® ¹¥Éà, 1 PÀ¥ï PÁ¬ÄvÀÄj, 1 ZÀªÀÄZÀ PÉÆvÀÛA§j, 1/2 ZÀªÀÄZÀ fÃjUÉ, 5-6 PÁ¼ÀÄ ªÉÄAvÉ, G¢Ý£À¨ÉüÉAiÀÄ C¼ÀvÉAiÀÄ EAUÀÄ, ªÀUÀÎgÀuÉ ¸ÉÆ¥ÀÅöà 5-6, 6 MtªÉÄt¸ÀÄ, 1/2 ZÀªÀÄZÀ Cj²£À, 1 ZÀªÀÄZÀ ¨É®è, 5-6 J¸À¼ÀÄ ¸ÀÄ°zÀÄ dfÓzÀ ¨É¼ÀÄî½î. 1 ZÀªÀÄZÀ ¸Á¹ªÉ. gÀÄaUÉ vÀPÀ̵ÀÄÖ G¥ÀÅöà.

CqÀĪÀ «zsÁ£À- ªÉÆzÀ®Ä ªÀÄÄgÀUÀ® ¹¥ÉàAiÀÄ£ÀÄß 1/2 UÀAmÉ ¤Ãj£À°è £É£É¹r. ¨ÁuɯÉUÉ 2 ZÀªÀÄZÀ JuÉÚ ºÁQ CzÀPÉÌ PÉÆvÀÛA§j, fÃjUÉ, ªÉÄAvÉ, EAUÀÄ, J®èªÀ£ÀÄß MnÖUÉ ¥ÀjªÀļÀ §gÀĪÀ ªÀgÉUÉ ºÀÄj¬Äj.  vÉUÉ¢r.

 C£ÀAvÀgÀ   D¥ÁvÉæAiÀÄ°è JgÀqÀÄ ZÀªÀÄZÀ JuÉÚ ºÁQ Mt ªÉÄtt¸ÀÄ, ªÀUÀÎgÀuÉ ¸ÉÆ¥Àà£ÀÄß  CzÀgÀ°è ºÀÄjzÀÄ. ªÉÆzÀ®Ä ºÀÄjzÀÄ vÉUÉ¢lÄÖ PÉÆAqÀ ¥ÀjPÀgÀUÀ¼À£ÀÄß ¸ÉÃj¹, J®èªÀ£ÀÄß  MAzÀÄ PÀ¥ï PÁ¬Ä vÀÄjAiÉÆA¢UÉ £ÀAiÀĪÁV gÀÄ©âj. ¨ÁuɯÉUÉ 2 ZÀªÀÄZÀ JuÉÚ ºÁQ ªÉÆzÀ®Ä ¸Á¹ªÉ ºÁQ ¹r¹j.  £ÀAvÀgÀ ¨É¼ÀÄî½î ªÀÄvÀÄÛ ªÀUÀÎgÀuÉ ¸ÉÆ¥ÀÅöà, ªÀÄvÀÄÛ  ZÀÆgÀÄ ªÀiÁrzÀ MtªÉÄt¸À£ÀÄß ºÁQ vÀĸÀÄ  ¨Ár¹j. C£ÀAvÀgÀ £É£É¹lÖ ªÀÄÄgÀUÀ® ¹¥ÉàAiÀÄ£ÀÄß ºÁQ, £Á®ÄÌ PÀ¥ÀÅöà ¤ÃgÀÄ ¸ÉÃj¹j. EzÀPÉÌ 1/2 ZÀªÀÄZÀ Cj²£À, 1 ZÀªÀÄZÀ ¨É®è, G¥ÀÅöà ªÀÄvÀÄÛ gÀÄ©âzÀ ªÀĸÁ¯ÉAiÀÄ£ÀÄß ¸ÉÃj¹ PÀÄ¢¹.j.   

EzÀÄ vÀgÀPÁjAiÀÄ ºÀAV®èzÉ  CqÀ §ºÀÄzÁzÀ   ¸ÀÄ®¨sÀzÀ ªÀÄvÀÄÛ  CgÉÆÃUÀåPÀgÀ ¸ÁA¨ÁgÀ.

© ¹ C£ÀߪÀ£ÀÄß EzÀgÀ°è PÀ®¹  GtÄÚªÀzÀÄ gÀÄaPÀgÀ.

ಕೆಸು ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವ

PɸÀÄ- ¥ÀÅgÁt ªÀÄvÀÄÛ ªÁ¸ÀÛªÀ

        zÉêÀgÀÄ ªÀÄ£ÀĵÀågÀ£ÀÄß ¤«Äð¹®è. ªÀÄ£ÀĵÀågÀÄ zÉêÀgÀ£ÀÄß ¤«Äð¹PÉÆArzÁÝgÉ. EzÀÄ ¤ªÀÄUÀÆ UÉÆvÀÄÛ.

ªÀÄ£ÀĵÀågÀÄ  zÉêÀgÀ£ÀÄß ¤«Äð¸ÀĪÀÅzÀPÉÌ PÁgÀtªÁzÀ ºÀ®ªÀÅ ¸ÀAUÀwUÀ¼À°è EªÀÀgÀ PÀÈvÀdÕvÁ ªÀÄ£ÉÆèsÁªÀªÀÇ MAzÁVzÉ. PÀÈvÀdÕvÁ ªÀÄ£ÉÆèsÁªÀ¢AzÀ ºÀÄnÖzÀ zÉêÀgÀÄUÀ¼À°è D¢ªÀiÁ£ÀªÀgÀ ºÉÆmÉÖUÉ »lÄÖ PÉÆlÖ ¸À¸ÀåUÀ½UÉ ªÉÆzÀ® DzÀåvÉ. EªÀgÀ  F zÉêÀ ¸À¸ÀåUÀ¼À°è PɸÀĪÀÇ MAzÀÄ. PɸÀÄ EzÀÄ £É®zÀrAiÀÄ°è DºÁgÀ AiÉÆÃUÀåªÁzÀ UÀqÉØAiÀÄ£ÀÄß, zÉÃlÄ ªÀÄvÀÄÛ J¯ÉUÀ¼À£ÀÄß ºÉÆA¢gÀĪÀ  CgÉù PÀÄlÄA§PÉÌ ¸ÉÃjzÀ ¸À¸Àå.  EAV趣À°è EzÀPÉÌ taro, kalo; dasheen, elephant  ear, cocoyam,eddo,eddoe JA§ ºÉ¸ÀgÀÄUÀ½ªÉ.  PÀ£ÀßqÀzÀ°ès ¸ÁªÉ UÉqÉØ, Cjé. D¼ÀÄPɸÀÄ, Q¸ÀÄ, PɸÀĪÀÅ ±ÁªÀÄUÀqÉØ, ¸ÁªÀUÀqÉØ, J£ÀÄßvÁÛgÉ. EzÀgÀ ªÉÊeÁÕ¤PÀ ºÉ¸ÀgÀÄ-- colocasia. esculentum –

    D¢ªÀiÁ£ÀªÀgÀÄ- PɸÀĪÀ£ÀÄß DgÀÄ ¸Á«gÀ  ªÀµÀðUÀ¼À »A¢¤AzÀ §®èªÀgÁVzÀÝgÀÄ. ªÉÆzÀ®£ÉAiÀÄzÁV dUÀwÛ£À §ºÀÄzÉÆqÀØ ªÀÄvÀÄÛ §ºÀÄ ¥ÁæaãÀ PÁ®¢AzÀ PɸÀÄ ¨É¼ÉAiÀÄ£ÀÄß ¥ÉÇö¹zÀ ºÀªÁ¬ÄAiÀÄ d£ÀgÀ°èAiÀÄ £ÀA©PÉ ªÀÄvÀÄÛ CªÀgÀ MAzÀÄ DZÀgÀuÉ UÀªÀÄ£À ¸É¼ÉAiÀÄÄvÀÛzÉ. EªÀgÀÄ ¸ÀĪÀiÁgÀÄ ªÀÄÆgÀÄ £ÀÆgÀÄ §UÉAiÀÄ PɸÀĪÀ£ÀÄß §®èªÀgÁVzÀÝgÉAzÀÄ w½zÀÄ §gÀÄvÀÛzÉ.  FUÀ®Æ C°è ¸ÀĪÀiÁgÀÄ JA§vÀÄÛ §UÉAiÀÄ PɸÀÄUÀ¼À ¨ÉøÁAiÀÄ £ÀqÉAiÀÄÄvÀÛzÉ. 

      ºÀªÁ¬ÄAiÀÄ°èAiÀÄ MAzÀÄ £ÀA©PÉ ¥ÀæPÁgÀ PɸÀÄ ¨ÉøÁAiÀĪÀÅ PÀ£É 1 JA§ ºÉ¸Àj£À  zÉêÀ¤UÉ ¸ÀA§AzsÀ ¥ÀnÖzÉ. F £ÀA©PÉ PɸÀĪÀÅ vÀAzÉ DPÁ±À ªÀÄvÀÄÛ vÁ¬Ä ¨sÀÆ«Ä EªÀgÀ PÀÆqÀÄ«PɬÄAzÀ zÉÆgÉvÀ ªÉÆzÀ® ¨É¼É. DzÀÝjAzÀ EzÀÄ ªÁA²PÀªÁV ªÀÄ£ÀĵÀåjVAvÀ  ±ÉæõÀתÁzÀzÀÄÝ JAzÀÄ CªÀgÀÄ w½AiÀÄÄvÁÛgÉ.  

        

    E£ÉÆßAzÀÄ ªÀÄÆ®¢AzÀ zÉÆgÉvÀ ºÀªÁ¬Ä d£ÀgÀ £ÀA©PÉAiÀÄAvÉ EªÀgÀÄ ¨sÀÆ«Ä ªÀÄvÀÄÛ DPÁ±À zÉêÀvÉUÀ½UÉ ºÀÄnÖzÀ ªÀÄUÀ½UÉ F C¥Àà ªÀÄvÀÄÛ ªÀÄUÀ¼À ¸ÀA§AzsÀ¢AzÀ ºÀÄnÖzÀ DzÀgÉ ºÀÄlÄÖvÀÛ¯Éà ¸ÀvÀÛ  ªÀÄUÀ£À£ÀÄß ºÀƽzÀ ¸ÀܼÀzÀ°è  PɸÀÄ ºÀÄnÖzÉAiÉÄA§ PÁ®à¤PÀ PɸÀÄ PÀvÉAiÀÄÆ E°èzÉ.

         PÀ®à£É DzsÁjvÀ £ÀA©PÉUÀ¼ÉÃ£É EgÀ°. ºÀªÁ¬ÄAiÀÄ£ÀßgÀÄ ªÁ¸ÀÛ«PÀ £É¯ÉAiÀÄ°è  PÀÄlÄA§ ¸ÉßûAiÀiÁzÀ d£À¥ÀgÀªÁzÀ DZÀgÀuÉAiÀÄ£ÀÄß PÀÆqÀ £ÀqɹPÉÆAqÀÄ §gÀÄwÛzÁÝgÉ. EªÀgÀÄ PɸÀÄ UÀqÉØAiÀÄ£ÀÄß PÀÄnÖ vÀAiÀiÁj¹zÀ  «±ÉõÀ §UÉAiÀÄ CqÀÄUÉAiÀÄ£ÀÄß gÁwæ HlPÉÌ PÀĽvÀ PÀÄlÄA§zÀ ¸ÀzÀ¸ÀågÀ £ÀqÀÄªÉ ElÄÖ ªÀAiÀĹìUÀ£ÀÄUÀÄtªÁV »jAiÀÄjAzÀ »rzÀÄ QjAiÀÄgÀªÀgÉUÉ C£ÀÄPÀæªÀĪÁV J®ègÀÆ ¸Éë¸ÀÄvÁÛgÉ. F DZÀgÀuÉAiÀÄ ªÀÄÆ®PÀ EªÀgÀÄ PÀÄlÄA§ ªÀåªÀ¸ÉÜAiÀÄ£ÀÄß UÀnÖUÉƽ¹ PÉƼÀÄîªÀzÀ®èzÉ F ªÀÄÆ®PÀ »jAiÀÄgÀ UËgÀªÀªÀ£ÀÄß PÁAiÀÄÄÝPÉƼÀÄîªÀ ªÀåªÀ¸ÉÜUÉ CªÀPÁ±À MzÀV¸ÀÄvÁÛgÉ.

¨sÁgÀvÀzÀ°è

     ¨sÁgÀvÀªÀÅ DgÁzsÀ£Á ¦æAiÀÄ ¨sÁªÀÅPÀgÀ zÉñÀ. ¸ÀÆAiÀÄð ZÀAzÁæ¢ DPÁ±ÀPÁAiÀÄUÀ¼À®èzÉ, ¨sÀÆ«ÄAiÀÄ ZÀgÁZÀgÀ fë ¸ÀfëUÀ¼À®èzÉ, ¸ÀÄvÀÛ°£À CUÉÆÃZÀgÀUÀ¼ÀÆ EªÀgÀ DgÁzsÀ£Á ªÀÄ£ÉÆèsÁªÀzÀ vÉPÉÌUÉ M¼ÀUÁUÀÄvÀÛªÉ. ¥ÁæaãÀgÀ DgÁzsÀ£ÉUÉ M¼ÀUÁVgÀĪÀ EªÉ®èªÀÅUÀ¼À°è E°èAiÀÄ §ºÀÄ §UÉAiÀÄ  ¸À¸Àå ¸ÀA¥ÀvÀÄÛ ¥ÀæzsÁ£À ¸ÁÜ£ÀzÀ°èzÉ.ªÀÄ£ÀĵÀå §zÀÄPÀ®Ä ¸ÀºÀPÀj¸ÀĪÀ F ¸À¸Àå ¸ÀAPÀÄ®UÀ¼À ¸Á°£À°è PɸÀĪÀÇ ¸ÉÃjzÉAiÉÄA§ÄzÀÄ UÀªÀÄ£ÁºÀð.

PÀj PɸÀÄ

      ¥ÁæaãÀ PÁ®zÀ°è PɸÀÄ«£À F DgÁzsÀ£ÉUÉ ªÁ¸ÀÛ«PÀ ªÀÄvÀÄÛd£À¥ÀgÀªÁzÀ PÁgÀt«vÀÄÛ. CzÉãÉAzÀgÉ PɸÀÄUÀ¼À DºÁgÀ ªÀiˮ堠ªÀÄvÀÄÛ DgÉÆÃUÀå ªÀiË®åUÀ¼À CjªÀÅ £ÀªÀÄä ¥ÁæaãÀjVvÀÄÛ. ªÀÄ£ÀĵÀå PÀȶ E®èzÀ ¢£ÀUÀ¼À°è PɸÀÄUÀ¼ÀÄ ºÉÆ®UÀzÉÝUÀ¼À°è vÀAvÁ£É ¨É¼ÉzÀÄ d£ÀgÀ fêÀ G½¸ÀĪÀ dªÁ¨ÁÝj ºÉÆwÛzÀݪÀÅ. PɸÀĪÀÅ  fêÀ ¸ÀvÀéUÀ¼À UÀtÂ. zÉúÀzÀ C£ÉÃPÀ PÁAiÀÄð ZÀlĪÀnPÉUÀ½UÉ C£ÀÄPÀÆ°¸ÀĪÀ ¥ÉÇmÁå¹AiÀÄA  EzÀgÀ°è ºÉaÑzÉ. J¯ÉUÀ¼À°è ¸ÁPÀµÀÄÖ ¥ÉÇæÃnãï EzÉ. EzÀgÀ°è PÉ°êAiÀÄA ¹, E ªÀÄvÀÄÛ © fêÀ¸ÀvÀéUÀ½ªÉ. ªÉÄUÉßùAiÀÄA ªÉÄAUÀ¤Ã¸ï ªÀÄvÀÄÛ PÉÆ¥Àgï ªÀÄvÀÄÛ CvÀå¢üPÀ ¥ÀæªÀiÁtzÀ°è ©ÃmÁ PÉgÉÆÃn£ï EzÉ.  UÀqÉØUÀ¼À°èºÉaÑ£À ¥ÀæªÀiÁtzÀ ¥ÉÇæÃnãï EzÉ. §mÁmÉAiÉÆA¢UÉ ºÉÆð¹zÀgÉ ºÉaÑ£À ¥ÀæªÀiÁtzÀ PɯÉÆÃj¬ÄzÉ.   EzÀ®èzÉ §mÁmÉVAvÀ ºÉaÑ£À £ÁgÀÄ EgÀĪÀ ªÀÄvÀÄÛ UÉèöʸɫÄPïì PÀrªÉĬÄgÀĪÀ PÁgÀt¢AzÀ ¦µÀ×AiÀÄÄPÀÛ UÀqÉØ vÀgÀPÁjUÀ¼À°è EzÀÄ GvÀÛªÀÄ DAiÉÄÌUÉ CºÀðªÁVzÉ.  JAzÀÄ «eÁÕ£ÀªÀÅ  PÀÆqÀ M¦àPÉÆArzÉ. EzÀgÀ DgÉÆÃUÀå ªÀiË®å ªÀÄvÀÄÛ DºÁgÀ ªÀiË®åªÀ£ÀÄß vÀªÀÄä ¥ÀgÁA¥ÀgÁUÀvÀ C£ÀĨsÀªÀ¢AzÀ¯Éà CjvÀ ¥ÁæaãÀgÀÄ ºÀ¹zÀ ºÉÆmÉÖUÉ DºÁgÀªÀ£ÀÄß ¤ÃqÀĪÀ PɸÀĪÀ£ÀÄß UËgÀ«¸ÀĪÀ DZÀgÀuÉAiÀÄ£ÀÄß §ºÀÄ»AzÉAiÉÄ eÁjUÉ vÀAzÀgÀÄ

.

       ªÁ¸ÀÛ«PÀ ªÀÄvÀÄÛ PÁ®à¤PÀ DZÀgÀuÉ

C£Á¢PÁ®¢AzÀ ªÀÄÆ® ªÁ¸ÀÛ«PÀ DZÀgÀuÉUÀ½UÀÆ PÁ®à¤PÀ ¥ËgÁtÂPÀ DZÀgÀuÉUÀ½UÀÆ ¸ÀA§AzsÀ K¥ÀðqÀĪÀÅzÀÄAlÄ. CAzÀgÉ CA¢¤AzÀ EA¢£À ªÉÊeÁÕ¤PÀ PÁ®zÀªÀgÉUÀÆ ªÀÄ£ÀĵÀågÀÄ vÀªÀÄä ¤PÀl ¸ÀA§AzsÀzÀ ZÀgÁZÀgÀ UÀ¼À§UÉÎ PÁ®à¤PÀ CA±ÀUÀ¼À£ÀÄß DUÁUÀ CªÀÅUÀ¼À PÀÄjvÀ ªÀÄÆ® DZÀgÀuÉAiÀÄ°è PÀÆr¹PÉÆArgÀĪÀzÀÄAlÄ. CzÀÄ CªÀgÀ ºÀÄlÄÖ UÀÄt. ªÀÄÆ® DZÀgÀuÉUÀ½UÉ ¸ÀA§A¢ü¹zÀ ªÁ¸ÀÛ«PÀ CA±ÀUÀ¼À eÉÆvÉUÉ C£ÉÃPÀ PÀlÄÖ PÀvÉUÀ¼À£ÀÄß ¸ÉÃj¹PÉƼÀÄîªÀ EAvÀºÀ ¥ÀæªÀÈwÛ ¥ÁæaãÀ ªÀiÁ£ÀªÀgÀ PÁ®zÀ°èAiÀÄÆ eÁjAiÀÄ°èzÀݪÀÅ. EªÀÅ DUÀ C°è ¨Á¬Ä ªÀiÁw£À°è ¥Àæ¸ÁgÀ UÉƼÀÄîwÛzÀÝgÉ CPÀëgÀªÀAvÀgÀ PÁ®zÀ°è ¥ÀÅgÁt ªÀÄvÀÄÛ vÀxÁ PÀyvÀ ¥ÀÅtåPÀvÉUÀ¼À gÀÆ¥ÀzÀ°è  CPÀëgÀzÀ°è UÀnÖUÉÆAqÀªÀÅ. ºÁUÀÆ CªÀÅUÀ¼À£ÀÄß £ÀA§ÄªÀ d£À §ºÀÄ ¸ÀASÉåAiÀÄ°è FUÀ®Æ G½zÀÄPÉÆArzÁÝgÉ. DzÀgÉ PÀ°àvÀ CA±ÀUÀ¼À£ÀÄß §Ä¢ÝAiÀÄ ªÀÄƸÉAiÀÄ°è PÀgÀV¹ CªÀÅUÀ¼À ªÁ¸ÀÛ«PÀ  £É¯ÉAiÀÄ£ÀÄß CjAiÀĨÉÃPÁzÀzÀÄÝ DzsÀĤPÀ  ªÉÊeÁÕ¤PÀ AiÀÄÄUÀzÀ §Ä¢ÞfëUÀ¼À PÀvÀðªÀå.

¥À²ÑªÀÄ PÀgÁªÀ½AiÀÄ°è zÉêÀ zÉëAiÀÄgÁzÀ PÀȵÀÚ ªÀÄvÀÄÛ UËjAiÀÄjUÉ  ¸ÀA§A¢ü¹zÀ £ÀA©PÉ ªÀÄvÀÄÛ DZÀgÀuÉAiÀÄ°è PÀAqÀÄ §gÀĪÀ PɸÀÄ«£À ¥ÁvÀæ ªÀÄvÀÄÛ ¸ÁÜ£À CzsÀåAiÀÄ£À AiÉÆÃUÀåªÁVzÉ. F ªÀiÁwUÉ ¥ÀÅgÁªÉAiÀiÁV PɸÀÄ ªÀÄvÀÄÛ PÀȵÀÚ, PɸÀÄ ªÀÄvÀÄÛ UËjUÉ ¸ÀA§AzsÀ ¥ÀlÖ MAzÉgÀqÀÄ DZÀgÀuÉUÀ¼À£ÀÄß UÀªÀĤ¸ÉÆÃt.

       ²æÃPÀȵÀÚ d£Àä¸ÁÜ£À

  PÀjPɸÀÄ EzÀÄ PɸÀÄ«£À MAzÀÄ  ¥Àæ¨sÉÃzsÀ.  PÀȵÁÚµÀÖ«Ä0iÀÄ ºÉÆwÛUÉ PÀjPɸÀÄ N½AiÀÄ°è £Á¯ÉÌöÊzÀÄ Cr JvÀÛgÀPÉÌ ¨É¼ÉzÀÄ ¤AwgÀÄvÀÛzÉ. F PÀȵÀÚ PɸÀÄ«UÀÆ ²æÃPÀȵÀÚ ¥ÀgÀªÀiÁvÀä¤UÀÆ vÀªÀgÀÄ ªÀÄ£É0iÀÄ £ÀAlÄ. PÀgÁªÀ½AiÀÄ ºÀ®ªÀÅ PÀqÉUÀ¼À°è PɸÀÄ«£ÉÆýAiÀÄÄ  PÀȵÀÚ ¥ÀgÀªÀiÁvÀä£À  d£Àä ¸ÁÜ£ÀªÉAzÀÄ UÀÄgÀÄw¹PÉÆAqÀÄ F CA±ÀªÀ£ÀÄß  JwÛ»rAiÀÄĪÀ d£À¥ÀzÀ zÉêÀ ªÀÄÆ®ªÀ£ÀÄß w½¸ÀĪÀ d£À¥ÀzÀ DZÀgÀuÉUÀ¼À£ÀÄß  EA¢UÀÆ F E¥ÀàvÉÆÛAzÀ£ÉAiÀÄ ±ÀvÀªÀiÁ£ÀzÀ°èAiÀÄÆ, ¥ÀÅgÁtUÀ¼À ¸ÀÄ£Á«ÄAiÀÄ £ÀqÀĪÉAiÀÄÆ G½¹PÉÆAqÀÄ §A¢gÀĪÀzÀÄ. ¸À¸ÀåUÀ¼À£ÀÄß zÉêÀgÉAzÀÄ £ÀA©zÀ eÁ£À¥ÀzÀgÀ DvÀä «±Áé¸ÀzÀ zÉÆåÃvÀPÀªÁVzÉ. 

     PÀȵÁÚµÀÖ«Ä0iÀÄ ¢£À PɸÀÄ«£É¯É ªÀÄvÀÄÛ zÉÃlÄUÀ¼ÀÄ CqÀÄUɪÀÄ£É ºÁUÀÆ ²æÃPÀȵÀÚ£À ¥ÀÇeÁ ¸ÁÜ£ÀUÀ¼À°è ¥ÀæªÀÄÄRªÁzÀ ¸ÁÜ£À ¥ÀqÉ0iÀÄÄvÀÛªÉ. F ¢£À PÀgÁªÀ½0iÀÄ PÉÆAPÀtÂUÀgÀÄ J¯É ¸À»vÀªÁVgÀĪÀ PÀjPɸÀÄ«£À zÉÃlÄUÀ¼À£ÀÄß vÀªÀÄä ªÀÄ£É0iÀÄ ¥ÀæzsÁ£À ¨ÁV°UÉ PÀlÄÖvÁÛgÉ. F ¢£À ²æÃPÀȵÀÚ£À ¥ÀÇeÉ ªÀiÁr, ¥À«vÀæ ¥ÀvÉæUÀ¼À£ÀÄß zÉêÀjUÉ C¦ð¸ÀĪÁUÀ PɸÀÄ«£É¯É0iÀÄ£ÀÄß ºÁ¹ CzÀgÀ ªÉÄïÉ0iÉÄà ºÀÆ¥ÀvÉæUÀ¼À¤ßqÀÄvÁÛgÉ. E°è F PɸÀÄ«£É¯É ¸ÁPÁëvï PÀȵÀÚ ¥ÀgÀªÀiÁvÀä£À vÉÆnÖ¯ÁVzÉ. ºÀ¸ÀÄUÀƸÀÄ PÀȵÀÚ¤UÉ ºÁ®ÆqÀ®Ä a£Àß ¨É½îAiÀÄ vÀmÉÖUÀ¼ÀÄ F ¨sÀPÀÛgÀ ªÀÄ£ÉAiÀÄ°è®è. PÀj PɸÀÄ«£É¯ÉAiÀÄ zÉÆ£Éß ªÀiÁr CzÀgÀ°è ºÁ®Ä ºÀ¤¹PÉÆAqÀÄ CAPÉÆïÉAiÀÄ £ÁqÀªÀgÁ¢AiÀiÁV PÀȶPÀ ¸ÀªÀiÁdzÀ ¨sÀPÀÛgÀÄ vÀļÀ¹AiÀÄ°ègÀĪÀ ²æÃPÀȵÀÚ¤UÉ ºÁ®£ÀÄß HqÀÄvÁÛgÉ. F ¢£À PÀȵÀÚ£À vÁ¬Ä ¨Á¼ÀAw0iÀiÁzÀ ¢£ÀªÁVgÀĪÀ PÁgÀt PÀgÁªÀ½AiÀÄ PÉÆAPÀtÂUÀgÀÄ vÀªÀÄä ¥Àæw ªÀÄ£ÉAiÀÄ°è CQÌUÀAfUÉ vÉAV£ÀPÁ¬ÄgÀ¸À ¨ÉgÀ¹zÀ PÁ¬ÄUÀAf JA§ CqÀÄUÉ vÀAiÀiÁj¹ GtÄÚvÁÛgÉ. £ÉʪÉÃzÀåPÁÌVAiÀÄÆ §¼À¸ÀÄvÁÛgÉ. PɸÀÄ«£É¯É0iÀÄ ¥À®å, UÉÆdÄÓ CxÀªÁ EvÀgÀ AiÀiÁªÀÅzÁzÀgÉÆAzÀÄ  PɸÀÄ«£À CqÀÄUÉ ªÀiÁr D¢£À PÀqÁØAiÀĪÁV ¸Éë¸ÀÄvÁÛgÉ. PÀȵÀÚ£À ¥ÀÇeÉUÁV §¼À¹zÀ ªÀ¸ÀÄÛ UÀ¼À£ÀÄß ªÀÄgÀÄ¢£À  PɸÀÄ«£ÉÆýAiÀÄ°èAiÉÄà ZÀ®è¨ÉÃPÉA§ ¤AiÀĪÀĪÀ£ÀÄß  EªÀgÀÄ ¥Á°¸ÀÄvÁÛgÉ. 

¸ÁPÁëvï UËj

UËj

 ²æÃPÀȵÀÚ£À ºÀ§â ªÀÄÄVAiÀÄÄvÀÛ¯Éà UËj UÀt¥ÀgÀ ºÀ§â vÉÆqÀUÀÄvÀÛzÉ. F ¢£ÀUÀ¼À°è UÀt¥À£À ªÀÄÆ® ªÁ¸À¸ÁÜ£ÀªÁzÀ PÁr£À §ºÀħUÉAiÀÄ ªÀ£À¸ÀàwUÀ¼ÀÄ £ÁrUÉ §gÀÄvÀÛªÉ. PÁr£À ªÀÄÆ®zÀ PÀjgÁAiÀÄ£À, ¥ËgÁtÂPÀ gÀÆ¥ÀªÁzÀ PÀjªÀÄÄR¤UÁV ¥sÀ¯ÁªÀ½AiÀÄ°è vÀÆV¹ «Ä¤ CgÀtåªÀ£ÀÄß ¤«Äð¸À¯ÁUÀÄvÀÛzÉ. DzÀgÉ  £Ár£À §qÀ PÀȶPÀgÀ ªÀÄ£ÉAiÀÄ°è PɸÀÄ«£É¯ÉAiÀÄÄ ºÀ§âzÀ ¢£À  ClÄÖGtÄÚªÀ DqÀÄUÉAiÀÄ ¥ÀjPÀgÀ ªÀµÉÖà C®è. EzÀÄ ¸ÁPÁëvï UËjAiÀiÁV ¥ÀÇeÉUÉƼÀÄîvÀÛzÉ.  UÀuÉñÀ ZÀªÀwAiÀÄ ªÀÄÄ£Áß ¢£À UËj ZÀªÀw [vÀ¢UÉ]AiÀÄ ¢£À PÀgÁªÀ½AiÀÄ C£ÉÃPÀ PÀqÉ ªÀÄgÀ¸ÀtÂUÉAiÀÄ J¯ÉAiÉƼÀUÉ UËj PÁt¹PÉƼÀÄîvÁÛ¼É. CAzÀgÉ 

   UËjAiÀÄÄ F ¢£À  C£ÉÃPÀ PÀqÉ vÀ£Àß ªÀÄÆ® gÀÆ¥ÀzÀ°è PÁt¹PÉƼÀÄîvÁÛ¼É. CªÀ¼ÀÄ ªÀÄtÂÚ£À  UÉÆA¨ÉAiÀÄ®è. vÁªÀÄæzÀ ¨É½îAiÀÄ, PÀAa£À PÀ¼À¸ÀªÀÇ C®è. ªÀÄÆ®vÀB EªÀ¼ÉƧ⠸À¸Àå zÉêÀvÉ. PɸÀÄ«£É¯ÉAiÀÄ°è UËjAiÀÄ gÀÆ¥ÀÅ UÉƼÀÄîvÁÛ¼É. ªÀÄÄA¢£À ºÀAvÀzÀ°è CªÀ¼À ªÀÄÆ® gÀÆ¥À §zÀ¯ÁV ªÀÄtÄÚ vÁªÀÄæ ¨É½î PÀAa£À PÀ¼À¸À gÀÆ¥ÀzÀ°è PÁt¹PÉÆArzÁݼÉ.

d£À¥ÀzÀ jÃwAiÀÄ UËjAiÀÄ£ÀÄß vÀAiÀiÁj¸ÀĪÀ PÀæªÀÄ ¥Àj¸ÀgÀ ¸ÉßûAiÀiÁzÀzÀÄÝ ¥Àj¸ÀgÀ d£Àå ªÁzÀzÀÄÝ. ªÁ¸ÀÛªÀªÁzÀzÀÄÝ. ªÀÄgÀ¸ÀtÂUÉAiÀÄ J¯ÉAiÀÄ£ÀÄß vÀAzÀÄ CzÀgÀ°è ªÀļÉAiÀÄ ¤ÃgÀ£ÀÄßAqÀÄ ¥ÁUÁgÀzÀ ªÉÄÃ¯É ¨É¼ÉzÀÄ £À¼À£À½¸ÀÄwÛgÀĪÀ  OµÀzsÀ  ¸À¸ÀåUÀ¼ÀÆ DVgÀĪÀ ºÀA¸À¥ÁzÀ, ¸ÀAfêÀ¤AiÀÄ ¥Àæ¨sÉÃzÀ ªÁzÀ PÁUÉ PÁ®Ä. ¸ÉÆuÉ [ ±ÁæªÀt] PÀÄr PÉ®ªÀÅ djVqÀUÀ¼ÀÄ, UÀjPÉ  F ªÀÄÄAvÁzÀ  C¥ÀǪÀð ¸À¸ÀåUÀ¼À£ÀÄß vÉ£É ªÀÄÆr ºÁ®Ä vÀÄA©zÀ §vÀÛzÀ Erà ¸À¹ CgÀ¹£À PÉÆA§ÄUÀ¼ÉÆA¢UÉ eÉÆÃr¹zÀ ªÀÄgÀ¸ÀtÂUÉAiÀÄ J¯ÉAiÀÄ°è ¸ÀÄwÛ ±ÀARÄ«£À DPÁgÀzÀ°è ¸ÀÄwÛ CzÀÄ UÀnÖAiÀiÁV ¤®è®Ä C£ÀÄPÀÆ®ªÁUÀĪÀAvÉ PÁjªÀÄĽî£ÀÄß ZÀÄaÑ vÀAiÀiÁj¸À¯ÁUÀĪÀ ¸À¸Àå±ÁªÀįÉAiÉÄà UËj. EzÉà ªÀÄtÂÚ£À  ¨sÀÆ«ÄAiÀÄ ªÀÄPÀ̼À  ¸À¸Àå zÉêÀvÉ. EzÉÃ.  ¥ÀÇeÉUÉƼÀÄîªÀ. ªÀÄÆ® UËj’ ªÀiÁvÀÈ ªÀÄÆ°ÃAiÀÄ    ¸ÀA¸ÀÌöÈwAiÀÄ zÉë EªÀ¼ÀÄ. EzÀÄ £ÀªÀÄä ¸À¸ÁågÁzsÀ£À  ¸ÀA¸ÀÌöÈwUÉ  £ÀªÉÄäzÀÄjVgÀĪÀ ¸ÁPÀë÷å.

      §½PÀ F DZÀgÀuÉAiÀÄ°èAiÀÄ F ¨É¼ÉAiÀÄ£ÀÄß ªÀiÁ£À«ÃPÀgÀt UÉƽ¸ÀĪÀzÀgÀÄ. PɸÀÄ«£É¯ÉAiÀÄ°è PÀnÖzÀ DPÀgÀPÉÌ PÁrUɬÄAzÀ PÀtÄÚ ªÀÄÆUÀÄ §gÉzÀÄ ªÀiÁ£ÀªÁPÁgÀ ¤ÃrzÀgÀÄ.  EªÀ¼À£ÀÄß vÀªÀÄäAxÀ ºÉuÁÚV ¹éÃPÀj¹zÀgÀÄ. ¨sÁªÀÅPÀgÁzÀ  PÀȶPÀgÀÄ PÁ®à¤PÀ UËjAiÀÄ£ÀÄß vÀªÀÄä ªÀÄ£É ªÀÄUÀ¼ÉAzÀÄ ¨sÁ«¹zÀgÀ®èzÉ vÀªÀÄä ªÀÄ£ÉUÉ ºÀ§âPÉÌ §gÀĪÀ ªÀÄUÀ¼ÉÆA¢UÉ D UËjAiÀÄ£ÀÄß ºÉÆð¹zÀgÀÄ. EªÀ¼À£ÀÄß ªÀÄÄAzÉ ªÀÄÄvÉÛöÊzÉ AiÉÄAzÀÄ ¥Àj UÀt¸À¯Á¬ÄvÀÄ. vÀªÀÄä ªÀÄUÀ¼À EµÀÖzÀ CqÀÄUÉ C®APÁgÀUÀ¼ÀÄ UËjUÀÆ EµÀÖªÉAzÀÄ §UÉzÀÄ CªÀÅUÀ¼À£ÀÄß UËjUÉ C¦ð¹zÀgÀÄ. vÀªÀÄä ªÀÄUÀ¼ÀÄ zsÀj¸ÀĪÀ §¼É ºÀƪÀÅ PÀÄAPÀĪÀÄ, PÉÆ¼ï £ÀÄUÀ®£ÀÄß F ªÀÄUÀ½UÀÆ C¦ð¸ÀĪÀ ¸ÀA¥ÀæzÁAiÀÄ ªÀÄÄAzÀÄ ªÀj¬ÄvÀÄ.  UËjAiÀÄ  ¥ÀÇeÉUÁV ªÀÄÄvÀÛAiÉÄÝ C®APÁgÀ ªÀ¸ÀÄÛUÀ¼ÁzÀ §¼É PÉÆ£ÀÄßUÀÄ®Ä PÀÄAPÀĪÀÄ, CgÀ²£À PÀ¦àlÄÖ §ÄQÌlÄÖUÀ¼À£ÀÄß PÀÆr¹ ¥ÀÇeÁ ¸ÁªÀÄVæ ªÀiÁgÁlUÁgÀgÀÄ 30 gÀÆ¥Á¬ÄUÉ MzÀV¸ÀvÉÆqÀVzÀgÀÄ. »ÃUÉ PÀȶPÀ ¸ÀA¸ÀÌöÈw¬ÄAzÀ ªÀÄÄvÉÛöÊzÉ ¸ÀA¸ÀÌöÈwUÉ DZÀgÀuÉ ªÀiÁ¥ÁðmÁ¬ÄvÀÄ. ¸À¸Àå zÉêÀvÉ ²æà UËjAiÀiÁzÀ¼ÀÄ. ¥ÀæxÀªÀiÁZÀgÀuÉAiÀÄ°è ªÁ¸ÀÛ«PÀ ªÀiË®å«vÀÄÛ.  CxÀð«vÀÄÛ. ªÀÄÄAzÉ DZÀgÀuÉUÀ¼À°è C¥À ªÀiË®åUÀ¼Éà ºÉZÁÑzÀªÀÅ.     

 »AzÉ ºÀ§âPÉÌ §AzÀ ªÀÄUÀ¼ÀÄ UËjUÉ ¤ÃrzÀ ªÀÄÄvÉÛöÊzÉ C®APÁgÀzÀ ªÀ¸ÀÄÛUÀ¼À£ÀÄß §¼À¸ÀÄwÛzÀݼÀÄ. MAzÀÄ PÁ®zÀ°è EªÀPÉÌ C®APÁgÀ ªÀiË®å«gÀĪÀ DzÀgÉ FUÀ D ªÀiË®å PÀ¼ÉzÀÄPÉÆArgÀĪÀ F ªÀ¸ÀÄÛUÀ¼À°è FV£À ªÀÄÄvÀÛAiÉÄÝAiÀÄgÀÄ §¼À¸À¯ÁgÀzÀ ªÀ¸ÀÄÛUÀ¼Éà ºÉZÀÄÑ.  »AzÉ PÀÄ¥ÀÅöà¸À vÉÆqÀzÀ PÁ®zÀ ªÀÄ»¼ÉAiÀÄgÀÄ PÉÆ£ÀÄßUÀÄ®Ä CAzÀgÉ PÉÆgÀ¼À £ÀÄUÀ®Ä [zÁgÀ] §¼À¸ÀÄwÛzÀÝgÀÄ. ¹ÃgÉAiÀÄ ¸ÉgÀUÀ£ÀÄß »AzÀÄUÀqÉ ¨É¤ßUÉ E½ ©qÀzÉ ¸ÉgÀUÀ£ÀÄß PÉÆ£ÀÄßUÀ°UÉ ¹Q̸ÀÄwÛzÀÝgÀÄ. DzÀÝjAzÀ  DUÀ PÉÆ£ÀÄßUÀ°UÉ ªÀĺÀvÀé«vÀÄÛ vÀªÀjUÉ §AzÀ ªÀÄUÀ¼ÀÄ EzÀ£ÀÄß UËjAiÀÄ ¥Àæw¤¢üAiÀiÁV ¦æÃw¬ÄAzÀ EªÀÅUÀ¼À£ÀÄß ¥ÀqÉzÀÄ vÁ£ÀÄ zsÀj¸ÀÄwÛzÀݼÀÄ. FUÀ CªÉ®è PÀ¸ÀzÀ §ÄnÖUÉ ¸ÉÃgÀÄvÀÛªÉ. DZÀgÀuÉUÀ¼ÀÄ ¸ÁªÀðPÁ°PÀ ªÀĺÀvÀéªÀ£ÀÄß ¥ÀqÉ¢gÀĪÀ¢®è. C®èªÉà   . 

CqÀÄUÉAiÀÄ «µÀAiÀÄzÀ°èAiÀÄÆ CµÉÖ.  ZÀªÀwAiÀÄ ºÉÆwÛUÉ PÀgÁªÀ½0iÀÄ°è ©wÛzÀ ¥ÉÊgÀÄ E£ÀÆß PÉÊUÉ §A¢gÀĪÀ¢®è.  UËjAiÀÄ vÀªÀj£À°è CAzÀgÉ PÀȶPÀgÀ ªÀÄ£ÉAiÀÄ° PɸÀÄ«£À ¸ÉÆ¥Àà£ÀÄß wAzÀÄ §zÀÄPÀĪÀ PÁ® CzÀÄ. F ªÉÆzÀ®Ä PɸÀÄ«£À ¸ÉƦàUÀÆ G¦à®èzÀµÀÄÖ §qÀvÀ£À«vÀÄÛ. E¢ÃUÀ  F ªÀļÉUÁ®zÀ §qÀvÀ£À  PÀ¼ÉAiÀÄvÉÆqÀVªÉ.  ¸ÀªÀvÉ, ¨ÉAqÉ, »ÃgÉUÀ¼ÀÄ «Är©nÖªÉ. D ¥ÀæxÀªÀÄ ¥sÀ®UÀ¼À£Éß®è UÀt¥ÀwUÉ C¦ð¸À®Ä ºÁUÀÆ UËj0iÀÄ£ÀÄß §gÀªÀiÁrPÉƼÀî®Ä ¹zÀÞvÉ £ÀqÉ¢zÉ. DºÁgÀ zÉÆgÉAiÀÄzÀ ªÀļÉUÁ®zÀ°è d£ÀgÀ £ÉgÀ«UÉ §AzÀªÀ¼ÀÄ F PɸÀÄ. PɸÀĪÀÅ eÁ£À¥ÀzÀgÀ ¦æÃw0iÀÄ vÀgÀPÁj. vÁªÀÅ w£ÀÄߪÀzÀ£ÀÄß vÀªÀÄäzÉêÀjUÀÆ C¦ð¸ÀĪÀzÀÄ eÁ£À¥ÀzÀgÀ eÁAiÀĪÀiÁ£À.  DzÀÝjAzÀ vÀªÀÄUÉ ¦æAiÀĪÁzÀ F vÀgÀPÁjAiÀÄ£ÀÄß UËjUÀÆ ¦æAiÀĪÁzÀ vÀgÀPÁjAiÉÄAzÀÄ EªÀgÀÄ £ÀA©PÉÆArzÁÝgÉ. DzÀÝjAzÀ PɸÀĪÀ£ÀÄß eÁ£À¥ÀzÀgÀÄ UËj0iÀÄ £ÉʪÉÃzÀåPÉÌ 0iÉÆÃUÀåªÁzÀ vÀgÀPÁj0iÉÄ£ÀÄßvÁÛgÉ. vÀªÀÄä ¨ÉÃPÀÄ ¨ÉÃqÀUÀ¼À£ÀÄß E°è UËjUÀÆ DgÉÆæ¸À¯ÁVzÉ. PɸÀÄ«£À  J¯ÉUÀ¼À DºÁgÀ ªÀiË®åªÀ£ÀÄß CjvÀ £ÀªÀÄä »jAiÀÄgÀÄ EzÀPÉÌ zsÁ«ÄðPÀ ªÀĺÀvÀéªÀ£ÀÄß vÀAzÀÄPÉÆqÀĪÀ ¸À®ÄªÁV ZÀªÀw ºÀ§âPÁÌV vÀªÀjUÉ §gÀĪÀ UËjAiÀÄ ºÁr£À°è‘PÀjAiÀÄ PɸÀÄ«£À ¸ÉÆ¥Áà ºÀ¸À£ÁV PÉÆAiÀÄÛAzÀÄ ºÀ¹AiÀÄ£É ªÀiÁqÉ ºÀqÀzÀªÀÄä’ JAzÀÄ UËj vÀ£Àß vÁ¬ÄAiÀÄ°è PÉýPÉƼÀÄîªÀ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ ªÀtð£ÉAiÀÄ£ÀÄß ¸ÉÃj¹zÁÝgÉ. UËjUÉ PɸÀÄ«£À CqÀÄUÉ ªÀiÁr §r¸ÀÄvÁÛgÉ. PɸÀÄ«£À CqÀÄUÉ AiÀÄ°è-PÀqÉèPÁ¼ÀÄ ªÀÄvÀÄÛ  PɸÀÄ«£À J¯É ¨Éj¹zÀ ¸ÀÄPÀÌ, PÀjPɸÀÄ«£É¯ÉAiÀÄ gÁAzÁ¬Ä EªÀÅ ¥ÀæªÀÄÄRªÁVzÉ. D ¢£À  §qÀªÀgÀ  DºÁgÀªÉAzÀÄ »ÃUÀ¼ÉAiÀÄ®ànÖgÀĪÀ »ÃgɸÉÆ¥ÀÅöà ¸ÉÆgÉ ¸ÉÆ¥ÀÅöàUÀ¼À £ÉʪÉÃzÀå UËjUÉ ¸À®ÄèvÀÛzÉ. F DZÀgÀuÉAiÀÄ »£É߯ÉAiÀÄ£ÀÄß UÀªÀĤ¹zÁUÀ  eÁ£À¥ÀzÀgÀÄ ¥ÁæaãÀ PÁ®¢AzÀ vÀªÀÄUÉ DºÁgÀ ¥ÀjPÀgÀUÀ¼À£ÀÄß  ¤ÃqÀĪÀ  ªÀÄvÀÄÛ EvÀgÀ C£ÉÃPÀ ¸ÀAzÀ¨sÀðUÀ¼À°è  d£ÀgÀ ªÀÄvÀÄÛ EvÀgÀ fëUÀ¼À §zÀÄQUÉ £ÉgÀªÁUÀĪÀ ¸À¸Àå ¸ÀA¥ÀvÀÛ£ÀÄß zÉêÀvÁ ¸ÁÜ£ÀzÀ°èlÄÖ £ÉÃgÀªÁV ¥ÀÇf¹zÁÝgÉA§ ¸ÀvÀåPÉÌ E°è E£ÉÆßAzÀÄ ¸ÁPÀë÷å zÉÆgÉAiÀÄÄvÀÛzÉ 

   DZÀgÀuÉAiÀÄ ªÀÄÆ® CxÀð,  DZÀgÀuÉAiÀÄ ªÀÄÆ® D±ÀAiÀĪÀ£ÀÄß d£ÀgÀÄ ªÀÄgÉvÁUÀ D¸ÁÜ£ÀzÀ°è CªÁ¸ÀÛªÀ PÀ®à£ÉAiÀÄ PÀxÉUÀ¼ÀÄ ºÀÄnÖPÉƼÀÄîvÀÛªÉ. UËjAiÀÄ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°èAiÀÄÆ EzÉà £ÀqÉ¢zÉ.. §qÀ ºÉÆmÉÖUÉ C£ÀߪÀ£ÀÄß ¤ÃrzÀ PɸÀÄ«UÉ ªÀÄvÀÄÛ UÀzÉÝAiÀÄ°è ¥sÀ¸À®Ä PÉÆqÀ®Ä ¹zÀÞªÁVgÀĪÀ ¨É¼ÉUÉ  PÀÈvÀdÕvÉ ¸À°è¸À®Ä F DZÀgÀuÉ eÁjUÉ §AzÀÄ CzÀgÀ PÁgÀtªÀÅ ªÀÄgÉvÀÄ ºÉÆÃzÁUÀ ¸À¸Àå ¸ÀA¥ÀwÛ£À eÉÆvÉ £ÉÃgÀ ¸ÀA¥ÀPÀðzÀ°è®èzÀ ¥ÀÅgÁtÂPÀgÀÄ eÁ£À¥ÀzÀgÀ F ªÀÄ£ÉÆèsÁªÀªÀ£ÀÄß UÀÄgÀÄw¹PÉƼÀî¯ÁUÀzÉ PÀ®à£Á¯ÉÆÃPÀzÀ ¥ÀÅgÁt PÀvÉUÀ¼À£ÀÄß PÀnÖzÀgÀÄ. ªÀÄÄAzÉ ¥ÀæPÀÈw ¸ÀA§A¢üvÀ ¥ÀÇeÉUÀ¼ÀÄ, DZÀgÀuÉUÀ¼ÀÄ ¥ÀÅgÁt ¸ÀA§A¢üvÀªÁV ªÀiÁ¥ÁðmÁUÀvÉÆqÀVzÀªÀÅ. ªÀÄÆ® GzÉÝñÀªÀ£Éßà ªÀÄgÉvÀ §AiÀÄ® qÀA¨ÁZÁgÀUÀ¼ÀÄ ºÉZÁÑzÀªÀÅ. ’              

       ªÉÄÃ¯É w½¹zÀAvÉ ªÁ¸ÀÛªÀªÁV ªÀÄÆ®vÀB UËj DAiÀiÁ ªÀÄ£ÉAiÀÄ ºÉÆ®UÀzÉÝ UÀ¼À°è £É¯É¹gÀÄvÁÛ¼É. C°èAzÀ¯Éà PɸÀÄ ªÀÄvÀÄÛ EvÀgÀ ¸À¸ÀåUÀ¼À£ÀÄß ªÀÄ£ÉAiÉƼÀPÉÌ vÀAzÀÄ UËgÀ«¸À¯ÁUÀÄvÀÛzÉ. DzÀgÉ E°è DZÀgÀuÉAiÀÄ ¥ÀæªÀÄÄR ¥ÁvÀæªÀÅ[¨É¼ÉAiÀÄÄ]ªÀiÁ£À«ÃPÀgÀtUÉÆAqÀzÀÝjAzÀ UÉÆAzÀ® ªÉÃ¥ÀðnÖzÉ.  ªÀiÁ£À«ÃPÀgÀtUÉÆAqÀ F ¸À¸Àå zÉêÀvÉ. ªÀÄÄAzÉ ¥ÀÅgÁt PÀvÉUÀ½UÉ avÀæ «avÀæ jÃwAiÀÄ «µÀAiÀÄ ªÀ¸ÀÄÛªÁzÀ¼ÀÄ. EªÀ¼ÀÄ. ²ªÀ£À ªÀÄqÀ¢AiÀiÁzÀ¼ÀÄ. PÀjAiÀÄÄ PÀj ªÀÄÄRzÀªÀ£ÁzÁUÀ   UËj  PÀjªÀÄÄRzÀªÀ£À vÁ¬Ä AiÀiÁzÀ¼ÀÄ. F  «µÀAiÀÄ ªÀ¸ÀÄÛªÀ£ÉÆß¼ÀUÉÆAqÀ  d£À¥ÀzÀ  ºÁqÀÄ PÀvÉ UÀ¼ÀÆ PÁ®PÀæªÀÄzÀ°è ¸ÀȶÖUÉÆAqÀªÀÅ.

           UËj ºÀ§âzÀ ¥ÀÅgÁt ¥Àæ¨sÁ«vÀ  d£À¥ÀzÀ ºÁr£À°èAiÀÄÆ ²ªÀ£À G¯ÉèÃR ¸ÉÃjzÉ.  D PÀvÉAiÀÄAvÉ  ¨sÀƯÉÆÃPÀzÀ UËjUÉ PÉʯÁ¸ÀzÀ ²ªÀ UÀAqÀ. UËj vÀªÀjUÉ ºÉÆgÀlÄ ¤AvÁUÀ ¥ÀÅgÁt PÀ®à£ÉAiÀÄ ²ªÀ C¯ÉèãÀÄAlÄ ¤£Àß vÀªÀj£À°è?, ¤£Àß vÀªÀj£ÀªÀgÀÄ §qÀªÀgÀÄ ºÉÆÃUÀ¨ÉÃqÀ J£ÀÄßvÁÛ£É. UËjAiÀÄ ªÉÄÃ¯É F C¢üPÁgÀªÀ£ÀÄß ZÀ¯Á¬Ä¸À®Ä CªÀ¤UÉ ºÀQÌ®è. DzÀgÀÆ ¥ÀÅgÀĵÀ ¥ÀæzsÁ£À ¸ÀªÀiÁdzÀ°è CzÀÄ £ÀqÉ¢zÉ. DzÀgÉ CqÀÄUÉ CZÀgÀuÉAiÀÄ°èAiÀÄ ªÁ¸ÀÛ«PÀ CA±ÀªÀÅ  ²ªÀ ¥ÀæªÉñÀzÀ UËjAiÀÄ d£À¥ÀzÀ ºÁr£À°è G½zÀÄ PÉÆArzÉ. UËjUÉ vÀªÀj£À°è vÁ£ÀÄ F »AzÉ GAqÀ PɸÀÄ«£À ¸ÉƦà£À UÉÆdÄÓ, vÁ¼À®ÄUÀ¼À £É£À¥ÁUÀÄvÀÛzÉ. CzÀ£ÀÄßAqÀÄ §ºÀĨÉÃUÀ wgÀÄV §AzÀÄ ©qÀÄvÉÛãÉAzÀÄ UÀAqÀ¤UÉ D±Áé¸À£É ¤Ãr C£ÀĪÀÄw ¥ÀqÉzÀÄ vÀªÀjUÉ ºÉÆgÀqÀÄvÁÛ¼É

         d£À¥ÀzÀ ¥ÀÅgÁtzÀ ºÁr£À°è UËj UÀAqÀ£À C¥ÀàuÉ ¥ÀqÉzÀÄ M§â¼Éà vÀªÀjUÉ §gÀÄvÁÛ¼É. DzÀgÉ UËjAiÀi ªÀÄÆ®ªÀ£ÀÄß CjAiÀÄzÀªÀjUÉ ¦vÀæ¥ÀæzsÁ£À  ªÀåªÀ¸ÉÜAiÀÄ°è £ÀA©PÉAiÀÄļÀîªÀjUÉ F jÃw UÀAqÀ£À eÉÆvÉUÉ §gÀzÉ UËjAiÉƧâ¼Éà vÀªÀjUÉ §gÀĪÀzÀÄ EµÀÖªÁUÀ°¯è. DzÀÝjAzÀ ¸ÀܽÃAiÀÄ UÀÄrUÁgÀgÀÄ EªÀgÀ £ÉgÀ«UÉ §A¢zÁÝgÉ. EªÀgÀÄ ªÀiÁ£ÀªÁPÁgÀzÀ UËjAiÀÄ£ÀÄß PÁUÀzÀzÀ°è awæ¹ PÉÆqÀĪÀzÀ®èzÉ, F±ÀégÀ£À£ÀÄß eÉÆvÉAiÀÄ°èAiÉÄà §gÉzÀÄ PÉÆqÀÄvÁÛgÉ. DzÀgÉ avÀæzÀ gÀÆ¥ÀzÀ°è PÀĽvÀ F F±ÀégÀ£À£ÀÄß E°è ªÀiÁ¤¸ÀĪÀªÀgÉà E®è. CªÀ¤UÁV E°è AiÀiÁªÀ DZÀgÀuÉUÀ¼ÀÆ  £ÀqÉAiÀÄĪÀ¢¯è. DzÀgÉ ¥ÀÅgÁt ªÀÄÆ®zÀ ²ªÀ¥ÀÇeÉAiÀÄ ªÀÄAvÀæUÀ¼ÀÄ ¥ÀÅgÁt ªÀÄÆ°ÃAiÀÄ  DgÁzsÀ£ÉAiÀÄ°è ¸ÉÃjPÉƼÀÄîwÛªÉ.  »ÃUÉ ªÀÄÄAzÉÆAzÀÄ ¢£À F UËj ¥ÀÇeÉ ²ªÀ ¥ÀÇeÉAiÀiÁV §zÀ¯ÁzÀgÉ D±ÀÑAiÀÄðªÀ®è.                   

        avÀæPÁgÀgÀ C¥ÀgÀ ¸ÀȶÖAiÀÄAvÉ ²ªÀ£ÀÆ ZÀªÀwAiÀÄ ªÀÄÄ£Áߢ£À CAzÀgÉ UËj ZÀªÀw[ vÀ¢UÉ]AiÀÄ ¢£À ¨sÀÆ«ÄUÉ §gÀÄvÁÛ£É. UËj ºÀ§âzÀ ¢£À ²ªÀ£À DUÀªÀÄ£À ¥ÀÅgÀĵÀ ¥ÀæzsÁ£À ªÀåªÀ¸ÉÜAiÀÄrAiÀÄ ºÉƸÀ ¥ÀÅgÁt ¸ÀȶÖ.

       »ÃUÉ. avÀæzÀ ²ªÀ£À£ÀÄß UËjAiÀÄ §½¬ÄlÄÖ  vÀÈ¦Û ¥ÀlÖ d£À E£ÉÆßAzÀÄ CA±ÀªÀ£ÀÄß w½AiÀÄ ¨ÉÃPÁzÀ¢ÝzÉ. CzÉãÉAzÀgÉ       vÀªÀjUÉ §gÀĪÀ  ªÀÄUÀ¼ÀÄ vÀ£Àß ªÀÄUÀ£À£ÀÄß ©lÄÖ §gÀ§ºÀÄzÉà?  E®è. DzÀgÉ UËj ªÀÄUÀ£À£ÀÄß ©lÄÖ §AzÀ ¥ÀjAiÉÄãÀÄ ? ²ªÀ UËj PÉʯÁ¸À¢AzÀ ¨sÀÆ«ÄUÉ §A¢gÀĪÁUÀ UÀt¥Àw ªÀiÁvÀæ ªÀÄgÀÄ¢£À §AzÀzÀÄÝ AiÀiÁPÉ ? UËj AiÀiÁgÀÄ ? UÀt¥Àw AiÀiÁgÀÄ ? JA§ÄzÀPÉÌ GvÀÛgÀ«zÉAiÉÄà? ªÀÄÆ® CZÀgÀuÉAiÀÄ Cj«zÀݪÀjUÉ EzÀgÀ GvÀÛgÀ PÀµÀÖªÀ®è. G½zÀªÀjUÉ EzÀÄ MUÀlÄ. 

ಆಡುಗೂಳಜ್ಜಿ

CqÀÄUÀƼÀfÓ

       d£À¥ÀzÀ PÀvÉUÀ¼À s ¸¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è CqÀÄUÀƼÀfÓAiÀÄ PÀvÉUÀ¼ÀÄ JA§ ªÀiÁvÀ£ÀÄß ¤ÃªÀÅ PÉüÀÄwÛÃj. DUÀ F CfÓ PÀvÉUÁwðAiÉÄAzÀÄ ¤ÃªÀÅ ¨sÁ«¸ÀÄwÛ¢ÝgÀ§ºÀÄzÀÄ. . DzÀgÉ F CfÓ PÀvÉUÁwðAiÀÄ®è, d£À¥ÀzÀ PÀvÉUÀ¼ÀÄ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°èEªÀgÀÄ C°èAiÀÄ  MAzÀÄ ¥ÁvÀæªÀiÁvÀæ.  PÀvÉAiÀÄ°è£À MAzÀÄ ¸ÀAzÀ¨sÀð ªÀÄÄAzÀĪÀjAiÀÄĪÀzÀPÉÌ CªÀ¼ÀÄ w½zÉÆà w½zÉAiÉÆà PÁgÀtªÁUÀÄvÁÛ¼É. w½zÉÆà w½AiÀÄzÉAiÉÆà CAzÀgÉ PÀvÉAiÀÄ°è gÁdPÀĪÀiÁgÀ, gÁdPÀĪÀiÁj, ¥ÀæzsÁ¤ ªÀÄUÀ, ¸ÀgÀzÁgÀ£À ªÀÄUÀ¼ÀÄ, ¸ÁªÀiÁ£Àå ºÀÄqÀÄUÀ, AiÀiÁªÀÅzÉà CfÓAiÀÄ ¥ÉzÀÝ ªÉƪÀÄäUÀ ªÀÄvÀÄÛ CgÀªÀÄ£ÉAiÀÄ ªÀiÁ½UÉAiÀÄ°ègÀĪÀ ¥À®èAUÀzÀ ªÉÄÃ¯É ¥ÀªÀr¹gÀĪÀ K¼ÀÄ ªÀÄ°èUÉ vÀÆPÀzÀ gÁdPÀĪÀiÁj. EvÁå¢ ®ªÀégÀÄUÀ¼À ®ªï PÉù£À°è CªÀ¼ÀÄ PÁt¹PÉƼÀÄîvÁÛ¼É. DzÀgÉ CqÀÄUÀƼÀfÓAiÀÄ PÉ®¸À ®ªï PÉøÀ£ÀÄß ¥ÀmÁ¬Ä¹ PÉÆqÀĪÀzÀ®è. ªÀÄÆ®vÀB CªÀ¼ÀÄ vÀ£Àß ºÉÆmÉÖ ¥ÁrUÁV gÁdPÀĪÀiÁjUÀÆ CxÀªÁ ªÉÄÃ¯É ºÉýzÀ ¸ÀÄgÀ¸ÀÄAzÀjAiÀÄjUÉÆÃ, ºÀÆzÀAqÉ PÀnÖ MAiÀÄÄÝ PÉÆlÄÖ CªÀ½AzÀ CQÌ, ªÉÄt¸ÀÄ ¥ÀqÉzÀÄ §gÀĪÀ ¸ÁªÀiÁ£Àå CfÓ. DzÀgÉ F CfÓ ºÉÆÃV§gÀĪÀ vÁt AiÀiÁªÀÅzÉAzÀÄ w½zÀ UÀAqÀÄ ®ªÀégÀÄUÀ¼ÀÄ CfÓAiÀÄ ºÀÆ §ÄnÖAiÀÄ°è aÃn §gÉ¢lÄÖ vÀªÀÄä EgÀÄ«PÉAiÀÄ£ÀÄß §gÀÄ«PÉAiÀÄ£ÀÄß CAvÀB¥ÀÅgÀzÀ ªÀiÁ½UÉAiÀÄ ªÉÄð£ÀªÀ½UÉ gÀªÁ¤¸ÀÄvÁÛgÉ. ªÀÄÄAzÉ PÀvÉ ¸ÀPÁgÁvÀäPÀªÁV QæAiÀiÁvÀäPÀUÉƼÀÄîvÀÛzÉ. »ÃUÉ ¥ÉæêÀÄ PÀvÉAiÀÄ°è «ÄrAiÉÄÃlgï PÉ®¸À C«îUÉ CAiÀiÁavÀªÁV§A¢gÀĪÀzÉà ºÉZÀÄÑ. . DzÀgÉ EªÀ¼À ¥ÀæªÀÄÄR PÉ®¸À PÀƼÀ£ÀÄß CqÀĪÀÅzÀÄ. PÀƼÀÄ JAzÀgÉ C£Àß. CqÀĪÀ PÀƽUÉ- C£ÀßPÉÌ -Hl JA§ GvÀÛªÀÄ CxÀð«zÀÝ PÁ®zÀ CfÓAiÀĪÀ¼ÀÄ.  zÁjºÉÆÃPÀjUÉ PÀƼÀ£ÀÄß ClÄÖ §r¸ÀĪÀ¼Éà CqÀÄUÀƼÀfÓ. EªÀ¼ÀÄ ¥ÁæaãÀ d£À¥ÀzÀ ¸Á»vÀåzÀ PÁ®zÀ PÀÄPï. ªÀÄAUÀ¤AzÀ ªÀiÁ£ÀªÀ£ÁzÀ J£ÀÄßvÉêÉ. £ÀA§ÄvÉÛÃªÉ C®èªÉà ºÁA, ºÁUÉAiÉÄÃ. ZÀAzÀæ¯ÉÆÃPÀPÉÆÌÃ, ªÀÄAUÀ¼À¯ÉÆÃPÀPÉÆÌ ºÉÆÃV ºÉÆmÉ¯ï ºÁPÀ¨ÉÃPÀÄ JA§ EgÁzÉAiÀÄ°èzÀÝ DzsÀĤPÀ GqÀĦ ºÉÆmÉ®Äè, PÁªÀÄvï ºÉÆmÉ®ÄèUÀ¼À£ÀÄß »AzÉ  ºÁPÀĪÀ UÀÄjAiÉÆA¢UÉ ¨sÁgÀvÀPÉÌ PÀ£ÁðlPÀzÀ ¨ÉAUÀ¼ÀÆjUÉ PÁ°lÄÖ vÀ¼ÀªÀÇjgÀĪÀ ¦eÁÓ, §UÀðgï, ªÉÄPï qÉÆ£Á®ØUÀ¼À ªÀÄÆ® CqÀÄUÉ ªÀÄ»¼É EªÀ¼ÀÄ. . F d£À¥ÀzÀ PÀvÉUÀ¼À D PÁ®zÀ°è £ÀªÀÄä ZÁzÀAUÀr, SÁ£ÁªÀ½, ºÉÆmÉ®Äè, zÀ²ð¤, ¥À²ð¤, ¦eÁÓ, ºÀmï, §UÀðgï ºÀmï, ªÉÄPï qÉÆ£Á¯ïØUÀ½®èzÀ PÁ®zÀ°è £ÀªÀÄä CqÀÄUÀƼÀfÓAiÀÄ ºÀ®ªÀÅ vÀgÀzÀ zÁj ºÉÆÃPÀgÀ C£Àß zÁvÉ AiÀiÁVzÀݼÀÄ. gÁdPÀĪÀiÁgÀjAzÀ »rzÀÄ ¸ÁªÀiÁ£Àå zÁjºÉÆÃPÀgÀÄ F CqÀÄ UÀƼÀfÓAiÀÄ£ÀÄß ºÀÄqÀÄQPÉÆAqÀÄ §gÀÄwÛzÀÝgÀÄ.. vÀªÀÄä ¥ÀAeÉAiÀÄ ¸ÉgÀV£À°è PÀnÖPÉÆAqÀÄ §AzÀ CQÌAiÀÄ£ÀÄß CªÀ½UÉ PÉÆlÄÖ PÀƼÀÄ ¨ÉìĸÀ®Ä ºÉüÀÄwÛzÀÝgÀÄ. PÉ®ªÀÅ zÁj ºÉÆÃPÀgÀÄ CqÀÄUÀƼÀÄAqÀÄ ªÀÄÄAzÉ ºÉÆÃzÀgÉ ªÀÄvÉÛ PÉ®ªÀgÀÄ CqÀÄUÀƼÀfÓAiÀÄ ¥ÀævÀåPÀë C¥ÀævÀåPÀë £ÉgÀ«£ÉÆA¢UÉ vÁªÀÅ §AiÀĹzÀ gÁdPÀĪÀiÁjAiÀÄ£ïß ¸ÀÄAzÀjAiÀÄ£ÉÆßà PÀÄzÀÄgÉAiÀÄ ªÉÄÃ¯É PÀĽîj¹PÉÆAqÀÄ PÀÄzÀÄgÉAiÀÄ£ÀÄß vÀªÀÄä ¸ÁÜ£ÀPÉÌ ºÁj¸ÀÄwÛzÀÝgÀÄ?.

ನಮ್ಮ ಗಿಡ ಮರ ಬಳ್ಳಿಗಳು-ಮಾವಿನ ಮರ

ಮಾವಿನಮರ 

Mangifera indica Lin mango tree 

    
    ಇದು ಭಾರತ ಮೂಲದ್ದೆಂದು ತಜ್ಞರ ಅಭಿಮತ. ಭಾರತೀಯರು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದ ಇದನ್ನು ಬಲ್ಲರು. ಇದನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಮರವೆಂದು ಇವರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮರದ ತಳಿರಿಗೆ, ತಳಿರಿನ ತೋರಣಕ್ಕೆ ಸ್ಥಾನ  ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೊಸ್ತಿನ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಮಾವಿನ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ಬತ್ತದ ಕದಿರು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ಹರಿಗೆಯ ಹೂವನ್ನು ಪೋಣಿಸಿ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿ ಗಂಧ ಹಚ್ಚಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆ ಗೃಹ ಪ್ರವೇಶದಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪುರೋಹಿತರು ಕಲಶದಲ್ಲಿಟ್ಟ ಮಾವಿನ ತಳಿರಿನಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿಯನ್ನಿಟ್ಟು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. . 

    ಕವಿ ಕಾಳಿದಾಸ ಪಂಪ ಮುಂತಾದ ಕವಿಗಳು  ಮಾವಿನ ಮರವನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರೀಕ ದೊರೆ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನು ಇದರ ರುಚಿಯನ್ನು ಸವಿದದ್ದು ಮತ್ತು ಚೀನಾ ಪ್ರವಾಸಿ ಹುಯ್ಯೆನ್ ತ್ಸಾಂಗ ಇದನ್ನು ಕಂಡದ್ದು ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ. ಹದಿನೇಳನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪಿಯಾತ್ರೊಡಾವಿಲ್ಲೆ ಶರಾವತಿಯ ನದಿಯ ಗುಂಟ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸಾಗುವಾಗ ಮಾವಿನಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಇದೊಂದು ಬಗೆಯ ಲಿಂಬುವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

     ಸಸ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹೆಸರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡದ್ದು ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಮಲೆಯಾಳಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ. ಮಾವ್ಕಾಯ್ ಮಾಂಗಾಯ್ ಆಗಿ ಅದು ಮಾಂಗಿ(ಜಿ)ಫೇರಾ ಆಗಿ ಇಂಡಿಕಾ ಎಂಬ ಸಸ್ಯ ಪ್ರಬೇಧನಾಮವನ್ನು ಹೊಂದಿತು.ಮಾವು, ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಣ್ಣು .ಹಣ್ಣುಗಳ ರಾಜ.

      ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಮಿ ಹಣ್ಣಿನ ಮರಗಳು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗುವ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕಚಿಕ್ಕ ಕಾಯಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಕಾಡು ಮಾವಿನ ಮರಗಳು ಅಗಾಧ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ನೂರು ಅಡಿಗಳಿಗೂ ಮೀರಿದ ಎತ್ತರದ ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ಈ ಮರಗಳನ್ನು ಕಾಣುವದೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಬ್ಬವಾಗಿತ್ತು. ಕೇರಿಗೊಂದೆರಡು, ಊರಿಗೆ ಹತ್ತಾರು ಇಂಥ ಮರಗಳಿರುತ್ತಿದ್ದವು. 

    ಕಾಯಿಗಳು ಅಡಕೆಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕವು ಕೆಲವು ,ಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆಯಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವು ಹಲವು. ರುಚಿ ವೈವಿಧ್ಯ ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಒಂದರ ರುಚಿಯಂತೆ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ ಪ್ರತಿ ಮರಕ್ಕೊಂದು ರುಚಿ ಈ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ರುಚಿಯು ನಿಮಗೆ ದೊರೆಯುವ ಸ್ಥಿತಿ ಇಂದಿಲ್ಲ. ರುಚಿಯನ್ನು ಆಕಾರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಮಕ್ಕಳು ಹೆಸರಿಸಿದ ಹೆಸರುಗಳು ಸಾವಿರ. ಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟಿ ಹಣ್ಣು, ಬೆಣ್ಣಿ ಹಣ್ಣು, ಪೇರಣ್ಣು ಓಣ್ಜಿ ಮರನ ಹಣ್ಣು, ಕಾಯ್ಬಾಗದ ಹಣ್ಣು ಮುಸ್ರ ಹಣ್ಣು, ಕರಿಗೋಟು ಬಿಳಿಗೋಟು ಕತ್ ಮರಾ ಒಂದೆರಡಲ್ಲ. ಮರಗಳ ಜೊತೆ ಈ ಹೆಸರುಗಳು ಮರೆಗೆ ಸಂದಿವೆ. ಆಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಹಣ್ಣನ್ನು ಬಿಡುವ ಈ ಮರಗಳ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕೊಯ್ಯುವ ಕೊಯ್ದು ಮಾರುವ ಪದ್ಧತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಹಣ್ಣುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಊರು ಕೇರಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಸೊತ್ತಾಗಿದ್ದವು.

         

ಈ ಮರಗಳ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಮಕ್ಕಳ ಅಪೂರ್ವ ಬೇಸಿಗೆಯ ಶಿಬಿರಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಆಣೆಕಲ್ಲು ಮಳೆಯಂತೆ ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ದಡಬಡ ಉದುರುವ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಒಣ ಎಲೆ ಜಿಗ್ಗು  ಮಡಲುಗಳಿಂದ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಮೊಳ ಎತ್ತರದ ಮನೆಗಳು ಅಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.. ಹಲವಾರು ಜನಪದ ಆಟಗಳ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣವಾದ  ಈ ಮರಗಳ ನೆರಳು ಜಾನಪದದ ಪಾಠಶಾಲೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು ಅನೇಕಾನೇಕ ಯಕ್ಷಗಾನ ಪಟುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕಸಿ ಮಾವುಗಳ ಆಗಮನದ ಫಲವೋ ದುಡ್ದಿನ ದುರಾಸೆಯೊ ಈ ದೇಸಿ ಮರಗಳಿಗೆ ಕೊಡಲಿ ಏಟು ಬಿತ್ತು. ಮಾವಿನ ಮರದ ನಾಟುಗಳು ಹಗುರವಾದ್ದರಿಂದ ಅವು ದೋಣಿಗಾಗಿಯೋ ಬೆಂಕಿ ಕಡ್ಡಿ ತಯಾರಿಕೆಗಾಗಿಯೋ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಾಟವಾಗಿ ಧರೆಗುರುಳಿದವು. ಮಕ್ಕಳ ಸಮೃದ್ಧ  ಅಹಾರ ಸಾಮಗ್ರಿಯ  ಮೂಲವು ಮಣ್ಣಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಇಂದಿನ ದಿನಮಾನದಲ್ಲಿ  ಆ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವಾದರೂ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ ಆಹಾರ ಸಂಪತ್ತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಮರಗಳು ಹತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಹಣ ತರಬಹುದಾಗಿತ್ತು.

    ಮರಗಳಿಗೆ ಕಸಿಕಟ್ಟುವ ವಿಧಾನವು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ಬಳಿಕ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೇಸಿ ಮರಗಳು ನಾಪತ್ತೆಯಾದವು. ಆದರೆ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಅಗ್ರ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಉಳಿದು ಕೊಂಡಿದೆ. ರಸಭರಿತವಾದ ನೂರಾರು ಬಗೆಯ ಕಸಿ ಹಣ್ಣುಗಳು ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

       

ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು ದೇಹಕ್ಕೆಬೇಕಾಗುವ ಜೀವಸತ್ವಗಳ ಗಣಿಯಾಗಿದೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ,ದೇಹದ  ರೋಗ ನಿವಾರಕ ಮತ್ತು  ಪ್ರತಿಬಂಧಕ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. 

ಮಾವಿನ ಮರದ ಎಲೆ ಚಿಗುರು ಹೂವುಕಾಯಿ ಹಣ್ಣು ಗೊರಟು ಹಣ್ಣಿನಸಿಪ್ಪೆ ಮರದ ಸಿಪ್ಪೆ ಮರದ ಅಂಟುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಔಷಧ ಪರಿಕರಗಳಾಗಿವೆ.  ಹೂವು ಮಿಡಿಕಾಯಿ ಸೊನೆ ಹಣ್ಣು ಗೊರಟುಗಳು ಅಡುಗೆಯ ಪರಿಕರಗಳಾಗಿವೆ. ಇದರಿಂದ ತಂಬುಳಿ, ಗೊಜ್ಜು, ಹುಳಗ, ತೊಕ್ಕು, ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಹುಳಿ, ಮಿಠಾಯಿ, ಜಾಮ್, ಪಾನಕ ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ನೂರಾರು ಬಗೆಯ ಅಡುಗೆಯನ್ನು ಅಡುವ ಕಲೆ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿದೆ. ನಿರುಪಯುಕ್ತವೆಂದು ಬೀಸಾಡುವ ಗೊರಟು ಔಷಧವೂ ಆಹಾರವೂ ಆಗಿದೆಯೆಂಬುದು ಇಲ್ಲಿಯ ಅನೇಕರಿಗೆ  ತಿಳಿದಿದೆ. ಗೊರಟನ್ನು ಮಳೆಗಾಲದ ತುಸು ತೇವದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಅಗಸ್ಟ ತಿಂಗಳವರೆಗೂ  ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. .ಗೊರಟನ್ನು ಒಡೆದು ಅಥವಾ ಕೆಂಡದಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿ ಅದರೊಳಗಿನ ಹೂಂಗನ್ನು (ಕೂಗಲೆಯನ್ನು)ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ತುಸು  ಜೀರಿಗೆ ಆರೆಂಟು ಮೆಣಸಿನ ಕಾಳು ಹಾಗೂ ತುಸು ಬೆಣ್ಣೆ ಅಥವಾ ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಪರಿಮಳ ಬರುವವರೆಗೆ ಹುರಿದು ಒಂದು ಸವಟು ಕಾಯಿ ಸುಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಅರೆದು ಮಜ್ಜಿಗೆ ಉಪ್ಪು ಸೇರಿಸಿದರೆ ಕೂಗ್ಲದ ತಂಬುಳಿ ಸಿದ್ಧ. ಇದು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅತಿಸಾರ ರೋಗಕ್ಕೆ ಇದು ಮದ್ದು. ಬೆಳೆಯದ ಮಾವಿನ ಕಾಯಿಯ ಕೂಗಲೆಯನ್ನು ಅರೆದು ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ತಂಬುಳಿ ಮಾಡಿ ಅಥವಾ ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಂಜಾನೆ ಸಂಜೆ ಸೇವಿಸುವದರಿಂದ ಕರುಳಿನಲ್ಲಿರುವ ನೂಲಿನಂತಹ ಜಂತುಗಳು ತೊಲಗುತ್ತವೆ. ಎಳೆಯ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಅರೆದು ತಲೆಗೆ ಹಚ್ಚಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವದರಿಂದ ಕೂದಲು ಬಿಳಿಯಾಗುವದು ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಕೂಗಲೆಯ ಚೂರ್ಣವನ್ನು ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ ಕುದಿಸಿ ತಲೆಗೆ ಹಚ್ಚುವದರಿಂದ ಕೂದಲ ಅಕಾಲನರೆ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ಎಲೆಯ ಕಷಾಯ ಸೇವನೆ ಮಧು ಮೇಹ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ.ಮಾವಿನೆಲೆಯನ್ನು ಹಲ್ಲಿನಿಂದ  ಜಗಿದು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಹಲ್ಲುಜ್ಜುವದರಿಂದ ಹಲ್ಲು ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನೂರಾರು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವ ಮಾವಿನಮರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವದು ಬಹು ಸುಲಭ. ಮಕ್ಕಳು. ಪಾಲಕರು ಒಂದಾದರೂ ದೇಸಿ ಮಾವಿನ ಮರ ಬೆಳೆಸುವತ್ತ ಗಮನಿಸುವದು ಉತ್ತಮ. ಮಕ್ಕಳೇ ,ನಿಮ್ಮ ಹಿತ್ತಲಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಗೊರಟೆಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿರಿ. ಅವಕ್ಕೆ ತುಸು ಮಣ್ಣು ಬಳಿದು ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಬದಿಯ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ದಾರಿ ಬದಿಯ ಹಿಂಡಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ಬನ್ನಿ. ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಇವಕ್ಕೆ ತುಸು ಮಣ್ಣು ನೀರು ಕೊಡಿರಿ. ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ಹಿತ್ತಲಲ್ಲಿ ಒಂದಾದರೂ ದೇಸಿ ಮಾವಿನ ಮರವನ್ನು ನೆಡಿರಿ. ಪೋಷಿಸಿರಿ. ಇದು ನಿಮಗೆ ನೀವೇ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಸುಲಭ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಗಿಡ ಮರಬಳ್ಳಿಗಳು-ಅಶೋಕ ಮರ

ಅಶೋಕ ಮರ. saraka ashoka

        

ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿಯ ಸೀತೆಯ ಕತೆಯನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿದ್ದರೆ  ನೀವು ರಾವಣನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತೀರಿ. ಅಶೋಕ ಮರದ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿರುತ್ತೀರಿ. ಲಂಕಾ ದೇಶದ ದೊರೆ ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಲಂಕೆಗೆ ಕದ್ದೊಯ್ದನೆಂದು ಕತೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ರಾವಣನು ಮರಗಿಡಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಮತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಶೋಕ ಮರಗಳನ್ನು  ನೆಟ್ಟಿದ್ದನು. ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಬರೆದವರು ರಾಮಾಯಣ ಕಾಲದ ರಾವಣನ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಅಶೋಕ ವನವೆಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಒಯ್ದು ಈ ಅಶೋಕ ವನದಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದನೆಂದು ರಾಮಾಯಣದ ಕತೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಮನ ಬರುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ ಸೀತೆ ಅಶೋಕ ಮರದ ತಂಪಿನಲ್ಲಿ ದಿನ ಕಳೆದಿದ್ದಳು.

    ನೀವು ಈ ಕತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರೂ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಅಶೋಕ ಮರವನ್ನು ಕಂಡಿರಲಾರಿರಿ. ಯಾಕೆಂದರೆ ರಾವಣನಂತೆ ಮರಗಿಡಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅನೇಕ ಮರಗಿಡಗಳು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿವೆ. ಅವು ಮರಳಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬರಲಾರವು. ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ತಯಾರಿಸುವದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಅನೇಕ ಮರಗಿಡಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಇಂತಹ ಅಪಾಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಮರಗಿಡಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಶೋಕ ಮರವೂ ನಿಂತಿದೆ. ಈ ಮರವನ್ನು ಈ ಅಪಾಯದಿಂದ ಉಳಿಸುವ ಬಗೆ ಹೇಗೆ? ಎಲ್ಲರೂ ಚಿಂತಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವಿದು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವ ಮೊದಲು ಇದನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೀವು ನೋಡಿ ಬರಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ಇದು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಗೊತ್ತೇ? ಪಟ್ಟಣದ ಶಾಲೆ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಹೂದೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ, ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದು ಕಂಬದಂತೆ ಕಾಣುವ ಅಶೋಕ ಮರವೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಲಾಗುವ ಮರವು ಸೀತೆ ಕಂಡ ಅಶೋಕ ಮರವಲ್ಲ. ಅದು ಮಲೇಶ್ಯಾ ಮೂಲದ ಕಂಬದ ಅಶೋಕ ಮರದ ಎಲೆಗಳಿಗೆ ಕಂಬದ ಮರದ ಎಲೆಗಳ ತುಸು ಹೋಲಿಕೆಯಿದೆ. ಅದರೆ ಅಶೋಕ ಮರ ದೂರದಿಂದ ಮಾವಿನ ಮರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದು 20-30 ಅಡಿ ಎತ್ತರ ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲದು. ಎಲೆಗಳು ಸದಾ ಹಸುರು ದಟ್ಟವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುತ್ತವೆ. ಇದು ತಂಪಾದ ನೆಳಲು ನೀಡುವ ಮರ. ತಳಿರಿಗೆ ಮಾವಿನ ತಳಿರಿನ ಹೋಲಿಕೆಯಿದೆ. ಆದರೆ ಅರಗೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಇದರ ಎಳೆಯ ಚಿಗುರು ತಿರುಳು[ತಳಿರು] ಮುಖ ಬಾಡಿದವರ ಹಾಗೆ ಕೆಳಮುಖ ಮಾಡಿ ಜೋಲಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಈ ಗಿಡವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಇದರ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣ. ನಾಲ್ಕರಿಂದ ಐದು ಜೋಡಿ ಎಲೆಗಳು ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಜೋಡಣೆಗೊಂಡು ಗರಿ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಮರವು ಜನವರಿಯಿಂದ ಮೇ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಹೂ ಬಿಡುತ್ತದೆ ಕೈ ಬೊಗಸೆಯಷ್ಟು ದಪ್ಪವಾಗಿರುವ ಹೂಗೊಂಚಲು ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಕೇಸರಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದು ಅನಂತರ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಒಣಗಿದ ಹೂಗಳು ಮರದ ಮೇಲೆಯೇ ಇದ್ದು ಕಂದು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ. ಇದು ಈ ಹೂವುಗಳ ವಿಶೇಷತೆ. ಒಣಗಿದ ಈ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತೆಗೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪುಡಿ ಮಾಡಿ ಕಷಾಯ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದು.

ಮುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕ ರಕ್ತಸ್ರಾವದ ತೊಂದರೆಯುಳ್ಳವರು ಹೂವುಗಳನ್ನು ಕಷಾಯ ಅಥವಾ ಪುಡಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಾಲು, ನೀರು ಮತ್ತು ಜೇನಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇವಿಸಬಹುದು. ಅಶೋಕಾರಿಷ್ಟ, ಅಶೋಕವಟಿ ಮುಂತಾದ ಔಷಧಗಳು ಔಷಧದ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತವೆಯಾದರೂ ನಾವೇ ತಯಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ  ಇದರ ಮನೆಮದ್ದು ಉತ್ತಮ. 

ಅಶೋಕ ಮರವು ಸುಮಾರು ಮೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಹಳೆಯ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರ ಗರ್ಭಾಶಯ ಸಂಬಂಧಿ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಇದರ ತೊಗಟೆಯಲ್ಲಿ ಮದ್ದಿದೆಯೆಂಬುದು ಒಂಭತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅನಂತರದ ಆರ್ಯುರ್ವೇದ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. 

          

     ಬೌದ್ಧರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಮರವು ಬೌದ್ಧಶಿಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯಿತು. ಮಾಯಾದೇವಿ ಗೌತಮನಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿರುವದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಶಿಲ್ಪದಲ್ಲಿರುವ ಮರವು ಅಶೋಕವೆಂದು ಪ್ರವಾಸಿ ಹುಯ್ಯೆನ್ಸ್ ತಾಂಗ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ. ಮರದ ಬುಡಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾದದ ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದರೆ ಈ ಮರವು ಹೂ ತಳೆಯುತ್ತದೆಯೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಕವಿ ಕಾಳಿದಾಸನ ಮಾಲವಿಕಾಗ್ನಿ ಮಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಮಿತ್ರನ ಪ್ರೇಯಸಿ ಮಾಲವಿಕಾ, ಅಶೋಕ ಮರವು ಹೂ ತಳೆಯಲೆಂದು ಆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ನರ್ತಿಸಿದ ವಿಷಯವಿದೆ. ಪುರಾಣಗಳು ಅಶೋಕ ಮರವನ್ನು ನೆಡುವದರಿಂದ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದುಃಖ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಯೆನ್ನುತ್ತವೆ. ಅಶೋಕವು ಮಳೆ ಕಾಡಿನ ಗಿಡ . ಭಾರತ ವಲ್ಲದೆ ದಕ್ಷಿಣ ಏಸಿಯಾದ ಇತರ ದೇಶಗಳಾದ ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಮಲೇಸಿಯ, ಇಂಡೋನೇಸಿಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರ ಹೂವಿನ ಅಂದಕ್ಕಾಗಿ ಆಸಕ್ತರು ತಮ್ಮ ಹೂದೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ನೆಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.  ಈ ಮರದ ಗೇಣುದ್ದದ ಸೊಡಗೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕೈದು ಬೀಜಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಬೀಜಗಳು ಮೂತ್ರಾಂಗದ ಕಲ್ಲು ನಿವಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಔಷಧವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಗಟ್ಟದಂಚಿನಲ್ಲಿ ಬೀಜಗಳು ಹಲಸಿನ ಬೀಜಗಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವಿರುತ್ತವೆ. ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಜಗಳು ಕಣಬೆ ಕಾಯಿಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದು ಒಂದು ಚದುರ ಇಂಚಿನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಬೀಜಗಳ ಬಣ್ಣ ಕಂದು. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟ ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದ ಮೊದಲು ಇದರ ಬೀಜಗಳು ನೆಲಕ್ಕುರುಳುತ್ತವೆ. ತಕ್ಕ ಪರಿಸರ ದೊರೆತರೆ ಗಿಡವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಬೀಜಗಳನ್ನು ದೊರಕಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ನೆರೆಹೊರೆಯ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಕೊಡಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶಾಲೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ಬೀಜನೆಟ್ಟು ಪೋಷಿಸಿರಿ.              

ನಮ್ಮ ಗಿಡ ಮರ ಬಳ್ಳಿಗಳು-ಅತ್ತಿ

1. ಅತ್ತಿ

     ಇದು ಮಧ್ಯಮ ಎತ್ತರದ ಮರ, ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಳಿ ಹಾಗೂ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಓಡಾಡುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಈ ಮರಗಳು ಬೆಳೆಯುವುದುಂಟು. ಇಂಥ ಮರಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸುವದು ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿದೆ.

ಮಾರ್ಚದಿಂದ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳ ನಡುವೆ ಈ ಮರಕ್ಕೆ ಹಣ್ಣುಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಂಗ, ಜಿಂಕೆ, ಮೇಕೆ, ದನ, ಹಂದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಪಕ್ಷಿಗಳು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ. ಎಲೆಯ ಜಾನುವಾರುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗಿದೆ.

ಸಸ್ಯಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ನಾಮ: Ficus racemosa L. Moraceae

ಇತರ ಹೆಸರುಗಳು: Cluster fig (English)

ಜನಪದ ಆಚರಣೆ 1: ಮದುವೆಯ ದಿನ ಅತ್ತಿ ಟೊಂಗೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ತೋರಣದಲ್ಲಿ ಮದುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಅರಿಶಿನ, ಚಿಗುರೆಲೆ ಹಚ್ಚಿ ಅಭ್ಯಂಜನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. 

ಜನಪದ ಆಚರಣೆ2: ಕರ್ನಾಟಕದ  ಬಯಲು ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೇವಿನ ಮರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಅತ್ತಿಮರಕ್ಕೆ ಪೂಜೆ, ಹಾಗೂ ಮದುವೆ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿಯಿದೆ.

ಜನಪದ ಆಹಾರ:

ಜಾನಪದರು ತಮ್ಮ ಆಹಾರ ಪರಿಕರಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಚಿಗುರು, ಕಾಯಿ, ಹಣ್ಣು, ತೊಗಟೆ, ಬೇರು ಹಾಗೂ ಬೇರಿನಿಂದ ಒಸರುವ ರಸಗಳು ಅಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನಪಡೆದಿವೆ.

ಜನಪದ ಅಡುಗೆ 1: ಪಲ್ಯ : ಬೀಜಬಲಿಯದ ಎಳೆಯ ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ರುಬ್ಬುವ ಕಲ್ಲಿನ ಒರಳಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ಹಾರೆಯಿಂದ ತುಸು ಕುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೀರು ಸೇರಿಸಿ ಬೇಯಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ 4 ಚಮಚೆ ಅಡುಗೆಯ ಎಣ್ಣೆ, ಜಜ್ಜೀ ಚೂರುಮಾಡಿದ ನಾಲ್ಕು ಒಣಮೆಣಸು ಜಜ್ಜಿದ ನಾಲ್ಕಾರು ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಎಸಳು, ಉದ್ದಿನಬೇಳೆ ಹಾಕಿ ಒಗ್ಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಜಜ್ಜಿದ ಅತ್ತಿಕಾಯಿ, ಹುಣೆಸೆ ಹುಳಿಯರಸ 3 ಚಮಚೆ, 2 ಚಮಚ ಬೆಲ್ಲ, ಉಪ್ಪು 1 ಚಮಚೆ ಹಾಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಸೇರಿಸಿ ಬೇಯಿಸಬೇಕು, ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಕಾಯಿಸುಳಿ ಸೇರಿಸಿ ಇಳಿಸಬೇಕು.

ಜಾನಪದ ಅಡುಗೆ 2: ಕಷಾಯ : ಒಂದು ಹಸ್ತದಷ್ಟು ಅಗಲವಾಗಿರುವ ಅತ್ತಿ, ತೊಗಟೆಯ ಹೊರಬಲ (ಹೊರಚರ್ಮ)ನ್ನು ಹೆರೆಸಿ ತೆಗೆದು, ಸಣ್ಣ ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕೊಯ್ದು ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನೊರಳೊಳಗೆ ಕುಟ್ಟಿ ಆರು ಗ್ಲಾಸು ನೀರಿಗೆ ಹಾಕಿ ನೀರು ಅರ್ಧವಾಗುವವರೆಗೆ ಕುದಿಸಿದಾಗ ಕಡು ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಅರ್ಕವು ನೀರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಅರ್ಕಕ್ಕೆ ರುಚಿಗೆ ತಕ್ಕಷ್ಟು ಹಾಲು, ಸಕ್ಕರೆ/ಬೆಲ್ಲ ಸೇರಿಸಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಸೇವಿಸಬಹುದು.

ಸಾಗರ ಬಾಳಂತಿ ಮದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿ ಕಷಾಯವೂ ಸೇರಿರುತ್ತದೆ. ಈ ತೊಗಟೆ ಸುಮಾರು ಏಳುದಿಗಳವರೆಗೆ ಕೆಂಪು ಆರ್ಕವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಚಹ ಕಾಫಿಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಆಗಾಗ ಇದನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ತೊಗಟೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತಬಳಿಕ ಆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬೆಣ್ಣೆ ಬಲಿದು ಬರುವ ಪದ್ಧತಿಯು ಸಾಗರದ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ತೊಗಟೆ ಬೇಗನೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಜನಪದ ಅಡುಗೆ 3: ಕಜ್ಜಾಯ: ಅತ್ತಿ ಮರದ ಬೇರಿನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಅಡುಗೆಗೆ ಬಳಸುವುದು. ಕರಾವಳಿ ಹಾಗೂ ಮಲೆನಾಡಿಗರ ಪರಂಪರಾಗತ ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ. ನಿತ್ಯ ಬಳಸುವ ನೀರಿನಬದಲಿಗೆ ಅತ್ತಿಯ ಮರದ ಬೇರಿನಿಂದ ಪಡೆದ ನೀರನ್ನು ಬಲಸಿ ಚಕ್ಕಲಿ, ಒಡೆ ಮುಂತಾದ ಕಜ್ಜಾಯವನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಚಕ್ಕಲಿ ಒಡೆಗಳು ಗರಿಗರಿಯಾಗುತ್ತವೆಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. 

ಅತ್ತಿ ನೀರಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಡುಗೆಯು ಮುಸುರೆಯಲ್ಲ ಅದನ್ನು ಮಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರು, ತಿನ್ನಬಹುದೆನ್ನತ್ತಾರೆ. ಚವತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿಮರದಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಚವತಿಯ ಕಜ್ಜಾಯವನ್ನು ಈ ನೀರಿನಿಂದ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. 

ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಕ್ರಮ :ನೀರನ್ನು (ರಸವನ್ನು/ಹಾಲನ್ನು) ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಮಳೆಗಾಲವು ಪ್ರಶಸ್ತವಾದದ್ದು. ಆದರೂ ನೀರಿನ ಆಸರೆಯುಳ್ಳ ಹಳ್ಳಕೊಳ್ಳ, ನದಿಗಳ ಬಳಿಯ ಅತ್ತಿಮರಗಳ ಬೇರಿನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮನುಷ್ಯರ ತೋಳಿ ನಷ್ಟು ತೊರದ (ದಪ್ಪದ) ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಗಡೆ ತುಸುಭಾಗ ಕಾಣುವಂತಹ ಬೇರನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಬೇರನ್ನು ಕಾಂಡದಿಂದ ಸುಮಾರು ಒಂದರಿಂದ ಎರಡು ಅಡಿದೂರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಚ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕಡಿಯಬೇಕು. ಮಣ್ಣು ತಾಗಿದ ಜಾಗವನ್ನು ತೊಳೆದು ಕಡಿದ ಬೇರಿನ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಬೇರನ್ನು ಕಡಿದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 4ರಿಂದ5 ಲಿಟರ ನೀರು ಹಿಡಿಯುವ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ತಗ್ಗು ತೆಗೆದು ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೂಡ್ರಿಸಬೇಕು. ಈಗ ಬೇರಿನ ಬಾಯಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಬೇರಿನ ಬಾಯಿ ಹಾಗೂ ಪಾತ್ರೆಯ ಬಾಯಿಗಳು ಬೋಡಣೆಯಾಗುವಂತೆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಇವೆರಡು ಕೂಡುವಲ್ಲಿ ಬೇರೊಂದು ಸ್ವಚ್ಚ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಡಬೇಕು. ಈಗ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಹ್ಯ ಕಸ ಕಡ್ಡಿಗಳು ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಂಜಾನೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಪಾತ್ರೆಯು ಅತ್ತಿ ನಿರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ನೀರನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನಿಡಬೇಕು. ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿಯುವಾಗ ಅಥವಾ ನೀರಿನ ಸೆಲೆಯಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮರವಿದ್ದರೆ ಆಮರದ ಬೇರಿನಿಂದ ಮೂರು ದಿನಗಳ ವರೆಗೆ ನೀರು ಒಸರುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಜನಪದ ಅಡುಗೆ 4 : ತಂಬುಳಿ : ಅತ್ತಿಯ ಮರದ ಎಂಟು ಕುಡಿಗಳನ್ನು ಬೆಣ್ಣೆ ಅಥವಾ ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಬಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅರ್ಧ ಚಮಚೆ ಜೀರಿಗೆ, ಎಂಟು ಮೆಣಸಿನಕಾಳುಗಳ ಜೊತೆ ಅರೆದು ಒಂದು ಕಪ್ ದಪ್ಪ ಕಡೆದ  ಮೊಸರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಕುಡಿಯುವ ಮಜ್ಜಿಗೆಯ ಹದಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ನೀರು ಹಾಗೂ ಒಂದುವರೆ ಚಮಚ ಉಪ್ಪು ಸೇರಿಸಿದರೆ ತಂಬುಳಿ ಸಿದ್ಧ.

ಗ್ರಂಥಗಳಿಂದ :

1 . ಪುರಾಣ : ಭಾರತೀಯ ಲಿಖಿತ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿಮರವು ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ದೇವರ ಸ್ಥಾನವೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪುರಾಣೋಕ್ತ ಹೋಮ, ಹವನಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿಕುಡಿ, ಅತ್ತಿಚಕ್ಕೆಗಳನ್ನು  ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

2 Bark leaves and unripe fruits are astringent, carminative, stoma chic and vermicide. It is saide in the Ayurvedic Nighantus that the bark is cooling sweet and astringent and fruits cooling

 .. ನೋಡಿ ಡಾ.ಕೆ.ಎಮ್. ನಾಡಕರ್ಣಿಯವರ  The Indian Materia medica page 548

3. ಚಕ್ಕೆಯ ಕಷಾಯ ಗರ್ಭರಕ್ಷಣೇಯ ಗುಣವುಳ್ಳದ್ದಾಗಿದೆ. ಮಧುಮೇಹಿಗಳಿಗೂ ಉತ್ತಮ ಡಾ. ಆಯ್. ಕೆ ಶರ್ಮಾ ರವರು ಸುಲಭ ಗೃಹ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಪುಟ 236

4 . ನಿಘಂಟು ರತ್ನಾರಕದಲ್ಲಿ ಶೀತಲ, ಅಸ್ಥಿಸಂಧಾನಕಾರಕ ಕಫ, ಪಿತ್ತ, ಅತಿಸಾರ ಯೋನಿರೋಗ ನಿವಾರಕವೆಂದಿದೆ. (ಆಯುವೇದ, ದ್ರವ್ಯಗುಣ, ಸಾರಸಂಗ್ರಹ, ಡಾ. ಕಿದಿಯೂರು ಗುರುರಾಜ, ಭಾಗವತ ಪುಟ 163)

ಇಂಥ ಅಮೂಲ್ಯ ಮರದ ರಕ್ಷಣೆ ಬೇಕು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಇದರ ಚಿಕ್ಕಟೊಂಗೆಯೊಂದನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಬೆಳೆಸಿ ಸಂತೋಷಪಡುವುದನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.